'Schrijver als Wolkers is nog steeds nodig'

Onder trompetgeschal vanaf het balkon kwam gisteravond de vaderlandse literaire fine fleur de Stadsschouwburg in Amsterdam binnen. Naar het Boekenbal gaat iedereen eindelijk eens goed gekleed....

Was er nog een schermutseling te verwachten? Rond negenen, toen het zaalprogramma begon - een ode aan Boekenweekgeschenkauteur Jan Wolkers door Monique van de Ven, Rosita Steenbeek, Ronald Giphart en Willem Breuker - leek het daar allerminst op. Het voorafgaande uurtje was voor de verplichte begroetingen, en het eerbiedig wijken voor Wolkers (79), diens vrouw Karina en hun zonen Bob en Tom. Michaël Zeeman en Arnon Grunberg, beiden doorgaans goed voor baldadigheid of een strovuurtje, verbleven in Rome en New York. De 70ste Boekenweek, met als thema Spiegel van de Lage Landen, werd door dit Historisch Boekenbal waardig ingeleid.

Een vraag voor de gasten: wat is Wolkers' beste boek? Maarten Asscher: 'De novelle Dominee met strooien hoed, tien keer gelezen.' Jan Siebelink: 'Het verhaal Het tillenbeest.' Louis Ferron en presentatrice Mieke van der Wey: 'Kort Amerikaans.' Kees 't Hart: 'Een roos van vlees. Ik heb het Boekenweekgeschenk Zomerhitte ook gelezen. Zullen we het daar maar niet over hebben?'

Volgens Kader Abdolah hebben de islamitische landen een stevige schrijver als Wolkers nu hard nodig, om de seksuele repressie daar aan de kaak te stellen. Het mooiste boek? Abdolah: 'Turks fruit. Maar de mooiste vormgeving kreeg Zomerhitte, met Karina's achterkant als beeldvullende voorkant.'

Slechts drie gasten noemen een boek van na 1970. Rob Schouten herinnert zich het requiem voor poes Voske: De junival. Uitgever Joost Nijssen roemt De kus: 'Eigenlijk te dik, onbeheerst, ontremd. Maar toch is het me dierbaar.' Jean-Pierre Rawie: 'De vier essaybundels.'

Waardoor Jan Wolkers toch niet zelf ook als historisch verschijnsel wordt gezien. Bart Chabot vertelt dat zijn oudste zoon Sebastiaan (15) onlangs Turks fruit las: 'Hij kwam met rode oortjes beneden. Zijn ouders moesten hem kalmeren. Róde oortjes, jawel, bij een roman uit 1969. Nee, die staat nog kaarsrecht overeind.'

Meer over