theater

Schout bij nacht laat zich inspireren door de Franse feminist Louise Labé, maar slaat haar betekenis plat ★☆☆☆☆

Spannend, humoristisch of scabreus wordt Courtisane nergens. Het blijven losse invallen.

Dio van Velden in Courtisane van Schout bij Nacht Beeld Jan Westerhof
Dio van Velden in Courtisane van Schout bij NachtBeeld Jan Westerhof

‘Kus me, kus me weer en kus mij keer op keer’, dichtte de Franse feminist Louise Labé (1524-1566) in een van haar amoureuze sonnetten. Deze schatrijke courtisane, een vrije geest die de toenmalige man-vrouwverhoudingen tartte, vormt de inspiratiebron voor Courtisane, een nieuwe voorstelling van Schout bij Nacht. Twee jaar geleden gidste dit Groningse gaygezelschap het publiek tijdens festival Noorderzon ludiek langs het onzichtbare terrein van de homoprostitutie, zoals peeskamertjes en openbare urinoirs. Nu, in de opvolger, reist theatermaker Dio van Velden met een trio op nieuw gecomponeerde orgelcomposities langs twintig kerken in de provincie Groningen. De start vormt de Lutherse Kerk in de binnenstad; om de hoek sieren dildo’s de kamertjes van prostituees als Maria, Lorena en Wanda. Inderdaad ontbreken mannen achter de ramen.

Daarentegen gaat Schout bij Nacht onder de Lutherse preekstoel wel vol op het orgel. En oef, dat valt nog niet mee. Hoe plat kun je de poëtische en rebelse betekenis van Labé slaan. ‘Neuk me, neuk me nog een keer, maak mij klaar’, zo typt Van Velden kronkelend achter een schrijfmachine. Hij graait in zijn kruis, wankelt op laklaarzen met blokhakken en dwingt twee jonge knapen mee te gaan in zijn gefrustreerde Frans getinte opwinding. Acteur Bas Meekhof neemt het als zanger in priestergewaad op tegen de galmende akoestiek. Performer Redmer Stamhuis, getooid met weelderige krullen, biedt zijn ongebruikte piemel te geef aan. Ze paraderen in nepbont, glitterjurkjes en rode lakjassen. Tijdens een hofdansje doen hun ‘sputterende geslachten’ in witte mannenonderbroeken vrolijk mee. Hun blikken variëren van uitdagend tot verveeld. Maar spannend, humoristisch of scabreus wordt het nergens. Het blijven losse invallen, die door een ervaren regisseur nog stevig aaneengeregen moeten worden. De degen daarvoor ligt klaar. Een rekwisiet dat verwijst naar Labés verboden schermverleden.

Dio van Velden in Courtisane van Schout bij Nacht. Beeld Jan Westerhof
Dio van Velden in Courtisane van Schout bij Nacht.Beeld Jan Westerhof

Courtisanse

Theater

★☆☆☆☆

Door Schout bij Nacht. Regie Dio van Velden, compositie Sebastiaan Wiering en Robert Ramaker.

20/8, Lutherse Kerk, Groningen (festival Noorderzon). Nog te zien: 4/9 t/m 11/12 in 17 kerken in de provincie Groningen.

Meer over