Sassefrassen

'Hártelijk vrijdag! Hártelijk vrijdag!' Jos Brink glijdt lachend op gladde schoenen zijn studio binnen. 'Wat énig dat ik er weer ben!' Vandaag presenteert hij, voor de allerlaatste keer, het NCRV-middagmagazine Jos op 1....

'Wat héérlijk dat u weer naar mijn beschááfde programma kijkt!' Het publiek schrikt wakker, Jos introduceert de keukentafelgast. Hij loert eens naar het decolleté van Sylvia Millecam. 'Ik zou d'r op inzoomen als ik de regisseur was!' Jos heeft, maandenlang, patent gehad op dat soort schalkse terzijdes. Zijn halfdode publiek begrijpt er niks van, maar dat vindt Jos juist leuk. Hij schuift met een prothese van een 'zwellichaam'. 'Zet Klaas even weg. Anders word ik zenuwachtig.' Hij spreekt met een halfdove 90-jarige, die zijn eeuwenoude vrouw heeft meegenomen. 'Bent u nog altijd verliefd?' De man verstaat het niet. Jos: 'Dat u denkt: wat een lekker wijf?' Hij kijkt op zo'n moment heel ondeugend. In het beste geval slaat hij koket de hand voor de mond - o, o, wat roep ik nou weer. Het studiopubliek is ingestort. Jos: 'Héle lieve mensen zitten d'r altijd bij mij.'

Maar Jos is niet voor één gat te vangen. Hij behandelt ook de dagelijkse actualiteit. 'Ja mensen, het is geen leuk onderwerp, maar we moeten het er natuurlijk wél over hebben.' Gisteren ging het over de aanvallen op Kosovo. (De eerste beelden daarvan werden overigens, anders dan ik gisteren meldde, door de NOS uitgezonden.) Domineesgezicht, gekwelde blik. Tegen een woordvoerder van een actiegroep: 'Hoe moet 't nou verder in Kosovo? Draag eens een oplossing aan, en hou 't even kort.' Afkondiging van een gesprek met een schrijver: 'Lezen verruimt je geest en je kunt het overal doen.' Aankondiging van een gesprek over het millenniumprobleem. 'Spannend onderwerp hè? O, o, wat ben ik toch een sensatiebak!'

Het kan Jos allemaal niks schelen. Gesprekje voeren, centje verdienen, theater in, weer een dag voorbij. En maar hopen op een Gouden Kalf voor de rol van Onoprechte Host. Het duurde de presentator te lang. Hij trekt zich terug. Dág schat, dág lieverd, dág engel, dág collegaatje-van-me. De gasten van Jos moeten nu uitwijken naar de middagmagazines van de commerciëlen. 'Het is toch van de rattengekte!'

Jos, kom tot jezelf en blijf buiten beeld. Ga lekker sassefrassen. Vertel Frank, met natte ogen, hoeveel je van hem houdt. Geef jezelf een 'aan hondsdolheid grenzend applaus'. En roep, op het spreekgestoelte, 'hártelijk zondag' tegen God.

Meer over