AlbumrecensieBinga

Samba Touré raakt de kern van de Malinese blues, op een ondanks alles opbeurend album ★★★★☆

Samba Touré, Binga Beeld
Samba Touré, Binga

Vanaf de eerste heldere gitaarnoten hoor je in welke traditie de Malinees Samba Touré staat. Natuurlijk: de blues van Ali Farka Touré (1939-2006), een van de grootste Afrikaanse musici aller tijden en nog altijd een inspiratiebron voor woestijndroge gitaarmuziek van Niger tot Algerije en thuisland Mali.

Wat een prachtplaat levert Samba Touré af. Een album dat het genre niet bepaald een nieuwe kant op wil slingeren, maar teruggrijpt naar de uitgebleekte kern van de Malinese blues. En dus liederen weeft rond slechts die golvende gitaarlijnen, met het ritme op de kalebas en daarbij Touré’s zware en meeslepende stem. Sporadisch duikt er wat andere instrumentatie op, die je op het puntje van je luisterstoel zet. Een plotselinge mondharmonica bijvoorbeeld, in het optimistische, net iets opgewekter rockende Sambalama. Of een schelle begeleidende vrouwenstem inTamala, opgediept uit de Malinese muziekgeschiedenis.

In de track Sambamila raakt Touré de ziel van de blues, als meditatie op de minder zonnige kanten van het leven, waar men in Mali over mee kan praten. Touré bezingt de plek waar hij vandaan komt, waar toen hij er opgroeide niets was maar waar het leven ondanks de armoede waardevol was. Nu heeft iedereen in het dorp Dabi een telefoon, maar is de toekomst ongewis door oorlog en geweld. De trillende bluesgroove die Touré onder zijn klaagzang legt is van een pure en zuiverende schoonheid, die nog wordt versterkt door de galmende en diepe productie van dit ondanks alles toch opbeurende Malinese album.

Samba Touré

Binga

Global

★★★★☆

Glitterbeat/ Xango

Meer over