Sam de Jong & Gordon

Een jonge filmmaker aan tafel bij cynische oudere mannen en de nieuwe dubieuze vriend van de premier.

Paul Onkenhout en Berend Jan Bockting
Sam de Jong Beeld Daniel Cohen
Sam de JongBeeld Daniel Cohen

Flop

Mark Rutte heeft naast Jort Kelder dus nóg een bekende vriend: Gordon. Woensdag ging Gordon op bezoek bij de premier, in het Torentje. Hij nam een (suikervrije) taart mee.

Dat Gordon de VVD een warm hart toedraagt, was al bekend. Drie jaar geleden trad hij tijdens een verkiezingsavond op voor de partij met LA The Voices, een akelige gebeurtenis, die in de politieke geschiedenis van dit land tot de absolute dieptepunten moet worden gerekend.

Dankzij een fijne scoop van de parlementaire redactie van De Telegraaf ging het balletje woensdag rollen. Details over het samenzijn van Gordon en Rutte werden dankzij de sociale media later bekend.

null Beeld ANP Kippa
Beeld ANP Kippa

Gordon had aandacht gevraagd voor het lot van eenzame ouderen en gesproken over zijn innige band met de VVD. Voorts was er in het Torentje 'veel gelachen'.

Het nieuws dat de premier onder werktijd een bakkie had gedaan met zijn vriend, in deze barre tijden, viel niet bij iedereen in de smaak. 'Fúcking gênant, arme liberalen', was de reactie van Claudia de Breij op Twitter, waarna de zingende VVD'er in een interviewtje in de Coen en Sander Show op Radio 538 keihard terugsloeg: 'Claudia is gewoon een zure lesbienne. Ze loopt alleen maar te zeiken.'

Zo ging het een tijdje door. Uit de tweet van De Breij bleek volgens Gordon dat ze zich verheven voelt boven de gemiddelde Nederlander. Hij vond het, kortom, een zure reactie.

Niet dat hij zich er wat van aantrekt: 'Ik heb schijt aan iedereen. Zó veel, dat ik stront tekort kom.' Tot zover de kameraad van de minister-president.

Paul Onkenhout

Top

Het was de dromer tegen de cynicus, dinsdagavond bij Pauw. In de linkerhoek Sam de Jong, wiens debuutfilm Prins, over kleine straatschoffies met grote dromen in Amsterdam-Noord, eerder op de avond acht maal voor een Gouden Kalf werd genomineerd. In de rechterhoek voormalig PowNed-verslaggever Jan Roos, uitgenodigd om te vertellen over GeenPeil, dat met een handtekeningenactie een referendum wil afdwingen over de EU-toetreding van Oekraïne.

De sfeer was gemoedelijk. Over Prins zei Roos: 'Lijkt me hartstikke leuk.' Pauw sloeg het bruggetje: Roos kent de wereld uit De Jongs film goed. 'En dat levert niet altijd de mooiste beelden op, als jij je daar begeeft.' Bedoeld werd een tweet die Roos vorige maand verstuurde, over een aanval door '12 Marokkanen in Amsterdam-West met stokken, ijzeren staven en stenen'. Roos deed geen aangifte ('heel erg zonde van mijn tijd'), maar sloeg van zich af met een 'knuppel-achtig apparaat'. Weg gemoedelijkheid.

De Jong: 'Hoe weet je zo zeker dat het twaalf Marokkanen waren? Je bereikt er niks mee, behalve haatzaaiing.' Hek van de dam, natuurlijk. 'Volgens mij begrijp jij de situatie niet helemaal; dat ik in mijn privéleven word aangevallen door gewapende mensen.' Maar daar ging het De Jong niet om. Over Roos' besluit geen aangifte te doen: 'Hoe weet je nou dat daarmee niets wordt gedaan? Dat is toch heel cynisch?' 'Heerlijk naïef', heet je dan op internet, op z'n aardigst. Maar wat een verademing te zien dat een jonge Nederlandse filmmaker zich zo uitgesproken en optimistisch in een politieke discussie mengt, in een aanval op het gestandaardiseerde cynisme. Naïef? Soit.

Berend Jan Bockting

Jan Roos in discussie met Sam de Jong Beeld
Jan Roos in discussie met Sam de JongBeeld
Meer over