Rufus doet Judy’s concert sober en eerlijk over

In een circusoverhemd met sterren en een zwart showpak, ontworpen door Viktor en Rolf, zong Rufus Wainwright ‘Over the Rainbow’....

Het is link om een legendarisch concert na te spelen. Wie waagt zich aan het optreden van The Beatles op het dak, Elvis in Hawaï, of het eerste Nederlandse concert van Prince in een leeg Paradiso? Popster Rufus Wainwright, liefhebber van de betere kitsch, deed woensdag- en donderdagavond het concert dat Judy Garland op 23 april 1961 in New York gaf zo natuurgetrouw mogelijk over.

Wainwright heeft grote bewondering voor Garland, die hij ziet als een van de belangrijkste artiesten aller tijden. Dat vindt hij van zichzelf ook. De poster van het concert van Garland en dat van Wainwright, 45 jaar later, lijken sprekend op elkaar.

De destijds 38-jarige Garland werkte zich die avond met een flinke slok op, bijgestaan door een lekker slepend orkest, door tientallen film- en musicalklassiekers: Puttin’ on the Ritz, Chicago, Over the rainbow. Garland stond vervolgens met het album Judy at Carnegie Hall drie maanden boven aan de Amerikaanse hitlijst. Er zijn mensen die denken dat de Stonewall-rellen van 1969, waarbij New Yorkse homo’s voor het eerst tegen onderdrukking in opstand kwamen, nooit gebeurd zouden zijn als gay New York niet al emotioneel aangeslagen was door de dood van nichtenmoeder Garland, vijf dagen eerder.

De 32-jarige Wainwright durfde het aan; in diezelfde Carnegie Hall, met een veertigkoppig zwijmelorkest en twee uitverkochte zalen vol homo’s die, aan de vooravond van Gay Pride, wel zin hadden in een feestje. Kaartjes deden op het laatste moment duizend dollar op de zwarte markt. Ontwerpers Marc Jacobs en Michael Kors, Antony & the Johnsons en de zingende collega’s van Fischerspooner zaten in de zaal. Regisseur Sam Mendes (American Beauty ) filmde de show, de legendarische producer Phil Ramone maakt er een album van.

Dat is veel aandacht voor Wainwright, die meestal toch niet om een goeie grap verlegen zit, maar die zich nu serieus op de vereiste vocale acrobatiek concentreerde. Zo camp als het concert had kunnen uitpakken, zo sober en eerlijk werd het: een ouderwets felverlichte Carnegie Hall, een bescheiden volume, liedjes opgedragen aan mama, aan ‘tante Teddy’, en aan z’n Duitse vriendje Jorn.

Wainwright nodigde zijn zus Martha op het podium. Waar broer bleef zingen met een hint van ironie in zijn nasale stem, haalde zus de herinnering aan Garland kronkelend uit haar tenen. Staande ovatie. Ook mooi: het pianospel van Rufus’ moeder Kate McGarrigle in een prachtige Over the rainbow, Garlands beroemdste liedje.

Geen jurk overigens voor Rufus, maar een circusoverhemd met sterren en een zwart showpak met hoge hoed, ontworpen door e Nederlanders Viktor & Rolf, voor hem en zijn familie.

De modeontwerpers waren naar New York gevlogen om na afloop van het concert hun eerste mannenparfum Antidote (‘tegengif’) te presenteren ‘Ons antwoord op Poison’, zei Rolf Snoeren, verwijzend naar het succesvolle mannenparfum van Dior. Rufus Wainwright schreef een soundtrack voor Antidote, die bij de presentatie helaas niet boven het gerinkel van de champagneglazen uit te horen was.

Zo triomfantelijk als Wainwright-als-Garland van het podium stapte, zo laconiek was hij over zijn rol als componist voor een geur. ‘Ik ben songschrijver, dus daar draai ik m’n hand niet voor om,’ zei hij. En inderdaad, wie de strijd met Judy Garland aandurft deinst niet terug voor een lied over een prettig houtig, zoetig herenluchtje.

Meer over