Roots

1 Clare & The Reasons: The Movie. Fargo...

2 Douglas Armour: The Light of a Golden Day, the Arms of the Night. The Social Registry.

3 Philippe Solal: The Moonshine Sessions. Ya Basta!.

4 Goldfrapp: Seventh Tree. Mute.

5 The Do: A Mouthful. Wagram.

6 Woodpigeon: Songbook. End of the road.

7 Shelby Lynne: Just a little lovin’. Lost Highway.

8 Emiliana Torrini: Me and Armini. Rough Trade.

9 The Weepies: Hideaway. Nettwerk.

10 Chris Garneau: Music for Tourists. Fargo.

2008 is het jaar waarin Country Gazette, het maandblad voor de echte liefhebber, voor het laatst verscheen. Dat is niet voor niets. Nashville grossiert in softpop en restaurantmuziek, maar resolute, onverdunde country met een snik en een grijns wordt amper nog gemaakt. Ook de americana zoekt het steeds meer in de lijstverbindingen. Dat daar niets op tegen is, daarvan getuigt de oogst van dit jaar. In muzikaal opzicht was 2008 rijk en vooral melodieus: de fantasie en durf zijn groter dan in jaren het geval was, er zijn vrouwenstemmen om te zoenen en de nieuwste lichting folkies verkent ruimten waar nog geen muzikant zich eerder waagde.

Vandaar dit lijstje, dat wordt aangevoerd door een zangeres die verdwaald lijkt in deze tijd, wat haar niet verhindert dankbaar gebruik te maken van de productionele verworvenheden die dat met zich meebrengt. Douglas Armour staat, net als The Weepies, voor de onuitputtelijke melodische traditie van Californië, Philippe Solal en The Do vormen het bewijs dat Frankrijk op muzikaal gebied een onderschat land is. Dat ook gelouterde artiesten hartverscheurende albums maken, lieten Goldfrapp en Shelby Lynne ieder op een eigen manier horen. Emiliana Torrini, Woodpigeon en Chris Garneau onderstrepen dat de vergezichten steeds wijdser worden. Zeker als je bedenkt dat ook Damien Jurado, Solomon Burke en Larkin Grimm op dit lijstje hadden kunnen staan.

Al met al reden genoeg om deze rubriek voortaan onder het hoofdje Roots te laten verschijnen.Ariejan Korteweg

Meer over