Musical

Rocky Horror Show is een kleurrijke cultmusical ★★★★☆

Hoofdrolspeler Sven Ratzke is krachtig in zijn songs en een komische stuiterbal in zijn scènes.

Rocky Horror Show, met Ellen Pieters (links) en Sven Ratzke (midden). Beeld Roy Beusker
Rocky Horror Show, met Ellen Pieters (links) en Sven Ratzke (midden).Beeld Roy Beusker

Time Warp is het beroemdste nummer uit de rockmusical Rocky Horror Show. Als deze ultiem swingende song (‘Leeeet’s do the time warp again’) al vroeg in de voorstelling wordt ingezet, wordt op de premièreavond een tweedeling zichtbaar in het publiek. Je hebt de fans die enthousiast opspringen en direct meedansen. Daarnaast heb je de niet-kenners (‘Rocky-maagden’, worden ze genoemd) die duidelijk nog niet bekend zijn met de danspassen. Ook aan hen is gedacht, want de Verteller (een grappige rol van Erik Brey) laat de muziek stopzetten, pakt een flip-over en begint op serieuze toon danscollege te geven. ‘Het is een sprongetje naar links en dan een stapje naar rechts.’

Rocky Horror Show kent een lange geschiedenis. In 1973 had de Brits-Nieuw Zeelandse Richard O’Brien succes in Londen met de door hem geschreven theatershow. In 1975 werd daarvan een film gemaakt, The Rocky Horror Picture Show, met Tim Curry in de glansrol van Dr. Frank-N-Furter, een travestiet en geflipte wetenschapper in jarretels. Een buitenaards wezen ook nog, afkomstig van de planeet Transsexual, Transylvania. De film kreeg gaandeweg een cultstatus, voornamelijk binnen de gayscene. In het verhaal volgen we Brad en Janet, een keurig, maagdelijk stelletje dat tijdens een storm in Frank-N-Furters horrorvilla strandt, waar een groep excentriekelingen feestviert en wetenschappelijke experimenten uitvoert. Voor Brad en Janet is het verblijf één grote ontdekkingstocht met nieuwe (seksuele) ervaringen. De musical gaat over jezelf bevrijden, de remmen losgooien, schijt hebben aan de burgerlijke moraal.

Janet (Esmée Dekker) en Brad (Samir Hassan) in Rocky Horror Show. Beeld Roy Beusker
Janet (Esmée Dekker) en Brad (Samir Hassan) in Rocky Horror Show.Beeld Roy Beusker

In Nederland heeft de show weinig bekendheid, maar nu is er een grote, kleurrijke Nederlandse versie waarin men – zoals dat hoort bij deze musical – volledig over de top gaat met muziek, kostuums en grappen. Er is een soepele vertaling van Jeremy Baker, maar de bekendste nummers worden in het vertrouwde Engels gezongen. Een stevige rockband, aangevoerd door Haye Jellema, laat de liedjes van O’Brien schitteren. De casting is over de hele breedte sterk. Samir Hassan en Esmée Dekker zetten een frisse, sterk zingende Brad en Janet neer. Er valt veel te lachen om Ellen Pieters als handtastelijke villabewoner Magenta, en Raymond Kurvers als enge butler Riff Raff. Yoran de Bont heeft dan weer de juiste hoeveelheid spieren voor Rocky, de blonde toyboy die door de seksbeluste Frank-N-Furter in zijn lab is gecreëerd.

Maar de beste keuze is Sven Ratzke als Frank-N-Furter. Als de Nederlands-Duitse entertainer zijn entree maakt met het glamrocklied Sweet Transvestite weet je direct dat het goed zit. Ratzke is krachtig in zijn songs en een komische stuiterbal in zijn scènes, met zijn mimiek en zijn gekke mix van Nederlands, Engels en Duits. Brutaal is hij ook en de homoseksuele toespelingen (‘Come to daddy’, roept hij naar Rocky) vliegen in het rond.

Riff Raff (Raymond Kurvers) en Magenta (Ellen Pieters) in Rocky Horror Show. Beeld Roy Beusker
Riff Raff (Raymond Kurvers) en Magenta (Ellen Pieters) in Rocky Horror Show.Beeld Roy Beusker

In de uitdagende regie van Martin Michel zit de vaart er lekker in vanaf de opening. Daarin zingt Ellen Pieters het nummer Science fiction / Late night movie, omringd door filmposters van de sciencefiction- en horrorfilms die O’Brien destijds inspireerden, zoals Frankenstein uit 1931. Er zijn ook mindere kanten te noemen aan de productie. Het centrale toneelbeeld van de horrorvilla, ontworpen door Eric van der Palen, treft zeker de juiste sinistere sfeer. Maar het is jammer dat bij sommige scènes – zoals de entree van Brad en Janet in de villa – niet meer met het decor is gedaan. Daarnaast verzandt de voorstelling tijdens de tweede akte in chaos, en is de toch al niet bijster sterke verhaallijn helemaal niet meer te volgen. De regie had daar strakker en helderder gekund.

Gelukkig wordt net op tijd geschakeld naar een finale met veel muziek, waarin diverse acteurs hun vocale kwaliteiten etaleren en dit campy feestje in stijl wordt afgesloten. Frank-N-Furter eindigt zwoel met de rockballad I’m Coming Home. Ratzke bezweert het publiek hier dat je net zo excentriek en buitenissig door het leven kunt gaan als je wilt, al is het maar voor één avond in het theater.

Beroemde publieksparticipatie

De Rocky Horror Show geniet in Engeland en de VS een grote cultstatus. Sinds de release in 1975 wordt de film nog altijd wekelijks vertoond in bepaalde bioscopen in o.m. San Francisco. Bezoekers komen verkleed als de personages naar de bioscoop en hebben vaste attributen meegenomen, die ze op juiste moment moeten inzetten. Als Rocky-fan moet je sowieso bij je hebben: een papieren zak, een krant, een zoeklicht, een feesthoedje, confetti, een rol toiletpapier en speelkaarten. Er zijn ook allerlei zinnen die het publiek door de zaal roept, en en zelfs ook fans die de film live meespelen voor het bioscoopscherm.

Rocky Horror Show

Musical

★★★★☆

Door De Graaf & Cornelissen Entertainment. Regie Martin Michel. Vertaling Jeremy Baker. Script en muziek Richard O’Brien.

29/7, Internationaal Theater Amsterdam. Tournee t/m 9/1/22.

Meer over