het nieuwe eten

Red velvet, if you please

Wat ze verzinnen, in de voedselindustrie!

Chris Buur
null Beeld

Baileys, dat is vloeibare jaren zeventig, met donkerhouten lambrisering van vloer tot en met plafond, altijd een onscherp knapperend haardvuurtje op de achtergrond en een gebronsde jonge Jeroen Krabbé die naakt een telg uit een grootindustriëlengeslacht vertolkt, de tumbler walsend in de hand met zegelring en vergulde schakelarmband. De vrolijke wereld van die foto’s die lang op Twitter rondgingen van blikzalmsalades met emmers cocktailsaus die in griezelfilmachtige visvormen werden opgediend.

Met behoud van die roots gaat ook Baileys – niet te snel – met de tijdgeest mee, en sinds een jaar of tien zijn er limited editions en seizoenssmaken. Apple Pie is de nieuwste, voor de feestdagen, Salted Caramel de allervoordehandliggendste, Pumpkin Spice de meest Starbuckse en Red Velvet Cupcake de variant waar op dit moment het intensiefst reclame voor wordt gemaakt. Redvelvetisering in optima forma.

Nu is Red Velvet een chocoladecake met rode kleurstof en aangezien Baileys zelf ook al een cacaodrankje is deden ze duidelijk niet te moeilijk en schepten ze gewoon wat rode kleurstof en een extra lepel Nesquik in het origineel. Nesquik! De overlevering wil dat de oorspronkelijke Baileysformule in drie kwartier beklonken was: room uit de (door de populariteit van halfvolle melk veroorzaakte) roomoverschotten, whiskey uit een verlies draaiende destilleerderij en een schep oploscacao van Nestlé. Hoe heerlijk onbevangen waren de jaren zeventig.

Camp is een tikje versleten levensgevoel, maar we zouden haast zeggen dat dit camp is zoals camp bedoeld is: slechte smaak én oprecht lekker. Ook met de extra cacaodosis. Het fraaie dieprood van een velvetcake is hier verbleekt tot een schaafwondkleur, maar wat geeft het als je toch al lekker tipsy bent.

Cijfer: 7

Meer over