Jeugdfilm

Razend

Jonge acteurs zijn sympathiek en hebben een prettige chemie

Floortje Smit

Allemachtig, wat krijgen tieners het toch voor de kiezen in die boeken en hun verfilmingen van Carry Slee! Neem nou Sven en Roosmarijn: alsof een opbloeiende kalverliefde niet ingewikkeld genoeg is, heeft de eerste te maken met een vader met losse handjes en de ander met een handtastelijke docent.

Regisseur Dave Schram, die eerder al Afblijven, Timboektoe, Radeloos en Lover of Loser maakte, is in ieder geval niet voornemens het zwartwitte te voorzien van grijstinten. Op beeld, in een scenario dat natuurlijk alle dramatische gebeurtenissen uit het boek moet vangen, ziet het er wel erg extreem uit. Elke woordenwisseling tussen Sven en zijn pa eindigt met klappen van een man die ze zonder een zweem wroeging uitdeelt; de docent neemt idioot grote risico's.

Toch blijven het belangwekkende thema's en de jonge acteurs zijn sympathiek en hebben een prettige chemie: vooral met Abbey Hoes laat Dave Schram weer zien een scherp oog te hebben voor jong acterend talent.

undefined

Meer over