Luisterboeken

Problemen met de papiervoorraad? Dat belooft wat voor de luisterboekenmarkt

null Beeld De Bezige Bij
Beeld De Bezige Bij

Het papier is op. Oké, nog niet helemaal, maar als we allemaal in dit tempo online blijven kopen, zullen er nog meer fabrieken omgebouwd worden om karton in plaats van papier te produceren en moeten we straks boeken lezen op de achterkant van een Zalando-doos. Daar kan denk ik een compleet nieuw genre literatuur uit voortkomen, misschien romans die net niet goed passen en die je vervolgens kunt ruilen voor een maatje groter. Wel van dezelfde schrijver graag, dus die zal aan het werk moeten.

Voor het zover is, dit is niet voor niets een luisterboekenrubriek, wrijven we hier in onze handen. Er zullen als gevolg van de opdrogende papierbron natuurlijk alleen maar meer luisterboeken geproduceerd worden. Uitgeven is vooruitzien, net zoals je dat graag van regeren zou willen zeggen, maar dat lijkt een beetje in het slop te zitten. Achteruit regeren heeft meestal parlementaire enquêtes tot gevolg, kunnen we ons daar weer op verheugen. Al met al doet het soms terugverlangen naar politici die wat minder opzichtig politicus, wat meer mens, wat meer intellectueel, wat meer lezer, denker, vooruitkijker zijn.

Dat treft, want enkele weken geleden verscheen de luisterversie van Een wonderbaarlijk politicus – Hans van Mierlo 1931-2010. De lijvige biografie die Hubert Smeets schreef over de man wiens idealen heden ten dage nog steeds opgeld zouden kunnen doen: hervorming van het politieke stelsel, het streven naar één grote progressieve partij, en daarbij ook nog flamboyant en welbespraakt. Chris Kijne leest de 608 pagina’s voor, vlot, licht, vertellend, waarbij me dan voor één keer de gedachte bekruipt dat het in dit geval ook aardig was geweest als de hoofdpersoon zelf een stukje had voorgelezen. Vanuit de hemel dan, katholiek immers.

Laten we even onder katholieken blijven, daar kun je over het algemeen vele kanten mee op. In april van dit jaar verscheen deel één van een biografisch portret van de hand van Marcia Luyten, Máxima Zorreguieta – Moederland. Door de koningin zelf niet gelezen, liet ze weten tijdens het interview met Matthijs van Nieuwkerk in mei, omdat ze ‘in vandaag’ leefde en niet van gisteren is. Toch goed om te weten dat er aan de zijde van Joe Speedboot een mindfulle vrouw schrijdt. Het eerste deel van dit biografisch portret handelt over de jeugdjaren in Argentinië. De mensen uit Máxima’s jeugd die Luyten te spreken wist te krijgen, waren over het algemeen wat mededeelzamer dan zij die haar Nederlandse jaren meemaken, reden waarom ze besloot twee delen te schrijven. Deel twee verschijnt hoogstwaarschijnlijk eind 2022, begin 2023; tegen die tijd zal er ook wel weer een rolletje papier zijn. Luyten zelf leest haar boek voor, hoog tempo, heldere professionele stem, op naar deel twee.

null Beeld De Bezige Bij
Beeld De Bezige Bij

Een grote sprong: van de (fictieve) bovenkant van de samenleving naar de (fictieve) onderkant. Édouard Louis, wonderkind van de Franse literatuur en nog steeds maar 28 jaar oud, schreef in 2018 Qui a tué mon père. Een j’accuse waarin hij zich richt tegen de Franse staat, de elite, de politici die hij bij naam noemt en die hij verantwoordelijk houdt voor het leven dat zijn vader niet heeft kunnen leven en het leven dat hij noodgedwongen geleefd heeft.

Vader is fysiek gesloopt door het zware werk als fabrieksarbeider, maar moest doorwerken omdat het alternatief, afgekeurd worden en verder leven van een uitkering die steeds werd verlaagd, ook geen soelaas zou bieden. De zoon verzoent zich met zijn afgetakelde vader, die de jeugd van de jongen verziekte met zijn homofobie, met het geweld dat hij tegen zijn vrouw gebruikte. Een vlammend pamflet van 84 pagina’s, vertaald door Jan Pieter van der Sterre en Reintje Ghoos onder de titel Ze hebben mijn vader vermoord, dat wordt voorgedragen door Hans Kesting. Hier wint geluid het definitief van papier. Komt dat even goed uit.

Meer over