pop

*****..

Gijsbert Kamer

SPRINGSTEEN ROCKT ALS VANOUDS
Bruce Springsteen: Magic. Sony BMG

SPRINGSTEEN ROCKT ALS VANOUDS
Ondanks de grote en veelzijdige productie van Bruce Springsteen is het al jaren wachten op een rock ’n’ roll-plaat met eenzelfde zeggingskracht als Born To Run (1975) of Darkness On The Edge Of Town (1978). Zelfs de belofte van een hernieuwde samenwerking met zijn aloude E Street Band, bood in deze geen garantie, want of je nu de megaseller Born In The USA (1984) of The Rising uit 2002 terughoort: ze missen vooral dankzij een gladde productie allemaal de intensiteit van Springsteens vroege werk. Zelfs wanneer Springsteen het sober hield, hoorde je die lelijke synthesizers nog zoemen.

SPRINGSTEEN ROCKT ALS VANOUDS
En dat is de eerste reden waarom zijn in luttele weken opgenomen Magic zijn beste plaat sinds The River (1980) mag heten. Met zijn E Street Band klinkt hij eindelijk weer eens als een echt rock ’n’ roll-bandje. Het geluid is droog en helder, Springsteen zingt met volle overgave en hij rockt weer als vanouds, met in bijvoorbeeld Gypsy Biker ongemeen hard spel van gitaristen Nils Lofgren en Stevie Van Zandt. Roy Bittan heeft zijn synthesizers verpatst en gaat tekeer op piano en Hammond orgel, en saxofonist Clarence Clemmons dringt nergens meer hinderlijk op de voorgrond.

SPRINGSTEEN ROCKT ALS VANOUDS
De twaalf stukken zijn bondig en raken tot op het bot. Een enkele keer, zoals in het titelnummer, klinkt Springsteen ingetogen. Maar voortdurend zingt en speelt hij alsof er werkelijk iets op het spel staat. Na zoveel tijd zo sterk voor de dag komen, tja dat lijkt op magie.

LAVETTE HEEFT BLAZERS NODIG
*****

LAVETTE HEEFT BLAZERS NODIG
Bettye LaVette: The Scene Of The Crime. Anti/Epitaph.

LAVETTE HEEFT BLAZERS NODIG
Ze beschikt nog altijd over een van de fraaiste soulstemmen, maar sinds Bettye LaVette (61) in 2000 uit de vergetelheid werd geplukt, viel er op alle platen wel wat aan te merken. Het lijkt wel alsof ze zich er voor schaamde een soulzangeres te zijn en liever om zich heen keek naar rockzangeressen. Zo neigde haar vorige plaat I’ve Got My Own Hell To Raise meer naar rock en blues dan naar datgene waar ze nog altijd onovertroffen in is: soul.

LAVETTE HEEFT BLAZERS NODIG
Voor haar nieuwe plaat ging ze, onder dwang van haar platenfirma, terug de befaamde Muscle Shoals studio’s in Alabama in, waar ze ooit haar beste werk opnam. Een paar begeleiders van weleer doen mee, maar helaas geen blazers. Zo leunt The Scene Of The Crime net iets te veel op de rockgitaren van de overigens knap spelende Drive-By Truckers, de band die er voor haar bijgezocht werd.

LAVETTE HEEFT BLAZERS NODIG
Wel zingt LaVette hier ongenadig diep en intens, maar de composities hadden iets pittiger gemogen, en een volgende keer moet er echt een blazerssectie aan het studiobudget worden toegevoegd. Dan zal LaVette haar ultieme soulplaat maken.

VERMAKELIJK GEHEEL
*****

VERMAKELIJK GEHEEL
Animal Collective: Strawberry Jam. Domino/Munich.

VERMAKELIJK GEHEEL
Het vanuit New York opererende Animal Collective maakte met alle soloprojecten meegerekend dit decennium al een dozijn platen waarop speels geëxperimenteerd werd in de marges van de rock. Psychedelica, elektronica, dub en folk vinden naast soms loepzuivere Beach Boys-harmonieën hun plek op het nieuwe Strawberry Jam, hun beste en meest toegankelijke plaat. Net als drummer Panda Bear op zijn eerder dit jaar verschenen soloplaat Person Pitch weet Animal Collective hun alle kanten uitwaaiende interesses voor het eerst tot een vermakelijk geheel samen te ballen.

VERMAKELIJK GEHEEL
Wanneer de band rockt, hoor je er de gestructureerde chaos van Arcade Fire in door, maar een paar minuten later denk je naar een out take van Brian Wilsons Smile te luisteren. Maar Animal Collective weet deze uitersten nu met overtuiging te presenteren, waar ze voorheen vooral de indruk wekten ‘maar wat aan te klooien’. Een van de verrassendste, meest avontuurlijke rockplaten van de laatste tijd.Gijsbert Kamer

Meer over