Pop

1. Anne Soldaat: In Another Life. Excelsior/V2...

Menno Pot

2. Engineers: Three Fact Fader. Echo/Bertus.

3. Andrew Bird: Noble Beast. Bella Union/V2.

4. Ponoka: Built To Fly. Volko-ren/Munich.

5. Tortoise: Beacons Of Ancestor-ship. Thrill Jockey/PIAS.

6. Dirty Projectors: Bitte Orca. Domino/Munich.

7. Portugal. The Man: The Sata-nic Satanist. Equal Vision/Bertus.

8. Kyteman: The Hermit Sessions.PIAS.

9. God Help The Girl: God Help TheGirl. Rough Trade/Konkurrent.

10. The Horse Company: Olympus.Goomah/V2.

Mijlpaal: voor het eerst in twaalf jaar als popjournalist is een Nederlands album bovenaan mijn jaartoptien geëindigd. Naar geen album heb ik zo vaak teruggegrepen als naar In Another Life van Anne Soldaat, een man die ik al vijftien jaar bewonder. Geen plaat heeft me zo vaak geëmotioneerd. Over mijn nummer 1 bestond geen twijfel.

Over de rest wel. 2009 was een jaar zonder onverbiddelijke internationale topalbums. Nieuwe ‘helden’ zijn niet opgestaan. Voor het eerst heeft geen enkele titel van een majorlabel mijn lijst gehaald heeft.

Er waren vooral veel mooie, ‘kleine’ indiealbums. Een stuk of twintig. Ze deden amper voor elkaar onder en lieten zich nauwelijks in een persoonlijke hiërarchie dwingen.

Enkele gedoodverfde favorieten haalden het niet. Merriweather Post Pavillion van Animal Collective? Mooie plaat, maar hij heeft mijn jaar niet gekleurd. Antony & The Johnsons? Ik houd het tien minuten vol. The Horrors? Ze vielen er nét buiten.

Het aantal Nederlandse albums dat kwam bovendrijven, heeft me aangenaam verrast. Niet minder dan vier haalden mijn eindlijst. Als ik een toptwintig had mogen inleveren, zouden El Pino & The Volunteers, Moss, C-mon & Kypski, The Gasoline Brothers en Johan er ook hebben in gestaan.

De Nederlandse indie-scene beleefde een hoogconjunctuur, niet alleen in albums, maar ook in het livecircuit.

2009 was mijn ‘Nederlandse jaar’. Dat gevoel kristalliseerde zich vooral uit tijdens drie onvergetelijke dagen op Vlieland, op het nieuwe festival Into The Great Wide Open, begin september. Kyteman in de stortregen. Anne Soldaat in de campingkantine. Awkward I en Audiotransparent in de dorpskerk. Maurits Westerik bij het kampvuur. Marien Dorleijn van Moss zomaar op de stoep, naast een shoarmakraam.

Ze weten niet wat ze hebben gemist, daar over de grens.

Meer over