pop

ODE AAN DE EINZELGÄNGERS..

ASHCROFT BLIJFT ONBEVREDIGEND

**Richard Ashcroft: Keys To The World. Parlophone/EMI.

Met zijn band The Verve sloeg Richard Ashcroft de spijker tweemaalgenadeloos op de kop: op de albums A Northern Soul (1995) en Urban Hymns(1997). Maar sinds het uiteenvallen van de band uit Wigan is het kwakkelen.Zijn derde soloalbum Keys To The World laat hetzelfde onbevredigende gevoelachter als de twee voorgangers.

Ashcroft is een man van grote thema's en grote woorden, wat niet eensonprettig is in een tijd waarin ironie de toon zet in de Britse popscene.Jammer genoeg blijft de kwaliteit van de songs opnieuw te vaak achter bijAshcrofts ambities en de soms pompeuze orkestratie. Words Just Get In TheWay is een typisch voorbeeld.

Het blijft mooi om Ashcroft te horen sneren in een rocker als Why NotNothing? of om hem soulvol te horen variëren op Curtis Mayfield (Music IsPower), maar echt indruk wil het niet maken. De kans dat Ashcroft dezeggingskracht van Urban Hymns nog eens gaat benaderen, is met dit albumweer wat kleiner geworden.

PRETTIG KENNISMAKEN

***Architecture In Helsinki: In Case We Die. V2.

Eén van ontdekkingen tijdens het festival The Music In My Head, innovember 2005 in Den Haag, was het veelkoppige Australische gezelschapArchitecture In Helsinki, dat met behulp van een bont instrumentarium eenweerbarstig, avant-gardistisch optreden verzorgde.

Nu is In Case We Die uit, een plaat waarop 'AIH' opnieuw verrast. Naaststekelige stukken als Nevereverdid, waarin de groep klinkt als het drukkebroertje van The Arcade Fire, staan er namelijk meer goede popliedjes opdan je op basis van het optreden had verwacht (Wishbone, What's In Store?).Soms is Belle & Sebastian niet ver uit de buurt. Als album is In CaseWe Die nog wat inconsistent, maar met een groep als 'AIH', die op niemandprobeert te lijken en duidelijk op zoek is naar een eigen muzikale wereld,is het beslist prettig kennismaken.

DE ZEGGINGSKRACHT VAN OOIT

****The Tragically Hip: Yer Favourites. Universal.

Een rol van betekenis speelt de Canadese rockband The Tragically Hip alenkele jaren niet meer en de laatste albums deden weinig stof opwaaien,maar hoe groot de zeggingskracht van de band rond de enigmatische frontmanGordon Downie ooit was, valt te horen op de dubbel-cd Yer Favourites,waarop 37 van hun beste songs zijn samengebracht. Vooral ten tijde van dealbums Road Apples (1991) en Fully Completely (1992) wisten weinig bandsgrommende gitaren zo prachtig te koppelen aan geïnspireerde, gedrevensongs en verrassende teksten. Een must, deze compilatie van de band diejarenlang Canada's grootste was en ooit verklaarde geïnspireerd te zijndoor de Golden Earring.

Menno Pot

Meer over