Pop

****..

Zelden gehoorde kerstliedjes
Diverse artiesten: Christmas A Go Go.Wicked Cool/Munich.

Zelden gehoorde kerstliedjes
Weinig speciale kerstuitgaven dit jaar. Het zal er wel mee te maken hebben dat de platenindustrie het risico niet meer wil nemen om hun grote artiesten zoals vroeger de studio in te sturen voor een speciaal kerstalbum. Toch is er een erg leuke compilatie met vaak obscure, meestal onvindbare maar steevast erg goede kerstliedjes uit de jaren zestig en zeventig verschenen, waaraan nog jaren plezier te beleven valt.

Zelden gehoorde kerstliedjes
Samensteller is Little Steven, de gitarist uit Bruce Springsteens E-Street Band, tevens radiomaker van het ook in Nederland te ontvangen rock ’n’ roll programma Underground Garage. Tussen de twintig liedjes treffen we zelden te horen kerstliedjes aan van niet de minsten, zoals Keith Richards, Rufus Thomas en The Kinks. Alleen Bob Segers’ James Brown-pastiche Sock It To Me Santa en Darlene Loves All Alone On Christmas maken de cd al de aanschaf waard. Maar ook een obscuur surfnummer van Soupy Sales of Merry Christmas van de Ramones maken dit tot de vrolijkste soundtrack bij de feestdagen dit jaar.

Leines aangename gewichtsloosheid
****

Leines aangename gewichtsloosheid
Diverse artiesten: Christmas A Go Go. Wicked Cool/Munich.

Leines aangename gewichtsloosheid
De Amsterdamse singer/songwriter Leine laat zich lastig in een genre vangen. Haar liedjes zijn licht van toon met teksten vol verwondering over alledaagse zaken, en zijn stuk voor stuk zeer origineel gearrangeerd. Vederlichte bossa nova, een stukje scatten, een zingende zaag en een enkele keer de fraaie akkoorden van gitarist Anton Goudsmit geven de liedjes een warme tinteling. Leine heeft het soort speelsheid in zich waarmee jaren geleden Fay Lovski furore maakte. Eenzelfde muzikaliteit en behoefte om alles net iets anders te doen.

Leines aangename gewichtsloosheid
Jazz, pop en zelfs folk vloeien hier samen tot wonderlijke muziek van een aangename gewichtsloosheid. Leine heeft met Truth Be Told een compleet eigen stem gevonden.

Precies als Captain Beefheart
***

Precies als Captain Beefheart
Drumbo: City Of Refuge. Proper/Rough Trade.

Precies als Captain Beefheart
Drumbo is de bijnaam van John French, de drummer uit de Magic Band, ooit de begeleiders van Don Van Vliet alias Captain Beefheart. Omdat zijn broodheer zich al in 1982 uit de popmuziek terugtrok, en er toch behoefte aan zijn volstrekt idiosyncratische muziek bleef bestaan, trommelde French in 2001 een paar andere Magic Band-leden op en gingen ze met Captain Beefheart-repertoire op tournee.

Precies als Captain Beefheart
Het werkte allemaal best goed, met French die de stem van Beefheart knap kon imiteren. Het gevolg is dat er nu een cd verschijnt met nieuwe nummers die volledig in de geest van Van Vliet zijn gecomponeerd. Alsof French nog wat nagelaten werk van de Captain heeft gevonden, zo klinken de liedjes die hij met onder meer gitaristen Zoot Horn Rollo (Bill Harkleroad) en Ella Guru (Greg Davidson) opnam. Alles is precies zoals je van Captain Beefheart zou verwachten. En misschien is dat ontbreken van een eigen geluid hier ook wel het probleem.

Paul McCartney schreeuwt hysterisch
**

Paul McCartney schreeuwt hysterisch
The Fireman: Electric Arguments. EMI.

Paul McCartney schreeuwt hysterisch
Paul McCartney bracht met producer Youth al eerder twee platen uit onder de naam The Fireman. Die waren goeddeels elektronisch en instrumentaal. Nu zingt hij voluit, wat heet, hij schreeuwt zelfs hysterisch in het openingsnummer. Dat het toch geen McCartney-plaat mag heten zal ermee te maken hebben dat het compositorisch rammelt aan alle kanten. Het klinkt alsof McCartney ter plekke zijn spontane ingevingen inzingt. Terwijl de spontane soundscapes die Youth hem voorschotelt jaren geleden uit de afvalbak van U2 lijken te zijn gevist. Je moet wel erg van McCartneys stem houden om hier aardigheid in te krijgen. Voor de achterhaalde elektronica van Youth hoeft u deze plaat ook niet aan te schaffen.Gijsbert Kamer

Meer over