POP

Moeilijke plaat van bijzonder Nederlands talent..

Solex: Pick up. Matador.

Het Amsterdamse Solex debuteerde in 1998 met Solex vs The Hitmeister, een eigenzinnig werkstuk waarop zangeres Elisabeth Esselink haar songs inkleedde in een collage van samples, opgedoken in haar eigen tweedehands platen-winkel. Het album kreeg lovende kritieken tot in Amerika, waar Esselink en de inmiddels geformeerde live-Solex uitgebreid toerde. De sound van die band, met drummer Robert Lagerdijk en gitarist Geert de Groot, maakt dat Pick up opvallend anders klinkt dan het debuut.

De arrangementen zijn organischer, en de productie is professioneler. Maar het songmateriaal is weer even ongewoon als op de eersteling. Melodieën dwarrelen alle kanten op, terwijl Esselinks hoge, heldere stem wonderlijk contrasteert met de onrustig bewegende, vaak dissonante instrumentatie.

Pick up is geen makkelijke plaat, maar bewijst misschien nog wel meer dan het debuut dat Elisabeth Esselink op dit moment een van de bijzonderste talenten in Nederland is.

Tom Jones: Reload. V2.

Hij is niet kapot te krijgen, de Britse sixties-crooner Tom Jones, die al een aantal jaren aansluiting zoekt bij een jong publiek. Reload is zijn meest geslaagde poging tot nu toe. Jones wist een groot aantal bekende groepen en artiesten te strikken voor dit cover-album, waarbij hij duetten zingt met steeds andere vocalisten, met begeleiding van steeds een andere band. Zo vertolkt hij met The Cardigans Burning down the house van Talking Heads, met The Pretenders Lust for life, met Portishead Motherless Child en met Barenaked Ladies George Bakers klassieker Little green bag.

Jones beschikt nog altijd over een stem als een scheepshoorn, waarmee hij zijn tegenspelers omver kan loeien. Maar Van Morisson toont zich een waardige tegenpartij in het gedreven Sometimes we cry, alleen al door de combinatie van die twee stemmen een buitengewoon opmerkelijk duet.

Tori Amos: To Venus and back. Warner.

De Amerikaanse singer-songwriter Tori Amos laat zich op To Venus and back van een andere kant zien dan we van haar gewend zijn. Hoewel de uitsluitend door piano begeleide songs niet verdwenen zijn, experimenteert Amos ditmaal ook in andere richtingen. Dat levert een aantal fraaie songs op, voorzien van een frisse, moderne productie. De live opgenomen tweede cd is traditioneler opgezet, en laat de Tori Amos horen die we al kenden.

Handieman Maurice: . . .Leaf to enter. Sunburn.

Een onbekende Rotterdamse producer, die opeens opduikt met een intrigerend, op een Amerikaans label verschenen album. Handieman Maurice maakt indruk met . . .Leaf to enter, een meeslepende muzikale trip langs verschillende dance-stijlen, van p-funk en hip hop tot big beat, drum 'n bass en clubhouse.

De produkcie is duidelijk die van een onafhankelijke studio, maar de beats en arrangementen zijn complex en verfijnd gearrangeerd, terwijl de luisteraar haast wel moet worden meegezogen in de vervreemdende sferen en effecten.

Met een gastrol voor Brainpower, een van Nederlands beste rappers, die hier goed op dreef is, en wiens bijdragen fraai versmelten met de psychedelische muzikale omgeving, die vanaf het openingsnummer Chaos een album lang blijft boeien.

Johannes Heil: Illuminate the planet. Kanzleramt.

Origins of man, Volume 2. Primate.

In de schaduw van de hipste dansstijlen van dit moment ontwikkelde zich een nieuwe techno-sound, die het goed doet in de platenbakken van dj's als Carl Cox, Jeff Mills en Darren Emmerson. Een van de toonaangevende nu techno-labels van dit moment is het Engelse Primate, dat met de compilatie Origins of man een fraai cd-overzicht geeft van materiaal dat tot nu toe alleen op vinyl verscheen. Met onder anderen Adam Beyer, Marco Carola en Joel Mull.

Een van de grote namen van de Duitse nu techno is Johannes Heil, wiens sound al even minimaal, direct en stevig is als die van de Primate-artiesten. Na het grote succes van zijn vorig jaar verschenen debuut Reality to Midi, waarmee hij in een klap werd gebombardeerd tot hotste nieuwe techno-producer, weet Heil die positie moeiteloos te consolideren.

Illuminate the planet is opnieuw een plaat waarop Heil verder gaat dan het produceren van stevige dansvloer-krakers. De nummers zijn afwisselend, veelzijdig en beslaan zo ongeveer het hele muzikale territorium van moderne techno.

Meer over