PLATEN: POP

Bill Wyman dirigeert supersessie..

Rhythm Kings: Struttin' Our Stuff. BMG 74321 51441 2.

Bill Wyman, voormalig bassist van The Rolling Stones, probeert het in zijn eentje. Zijn eerdere soloplaten, in de tijd dat hij nog deel uitmaakte van The Stones, kregen nooit veel aandacht en werden ook niet al te hoog ingeschat.

Maar ditmaal heeft Wyman de zaken anders aangepakt. Op Struttin' Our Stuff, zet hij grof geschut in. The Rhythm Kings vormen een ware sterrenbezetting van bevriende generatiegenoten, zoals daar zijn: Albert Lee, Eric Clapton, Gary Brooker, Georgie Fame, Paul Carrack, Peter Frampton, en nog een hele reeks anderen.

Een 'supergroep' is nog geen garantie voor een sterke plaat, maar Wyman heeft het goed aangepakt. Het idee achter dit album, het eerste van een drieluik, was een muzikale reis door de geschiedenis, van de jaren twintig tot in het heden. Een plaat met covers dus, nieuwe bewerkingen van klassiekers, uit de jazz-, blues-, soul- en rock 'n roll-geschiedenis.

De opener Green River (van Creedence Clearwater Revival) zet de toon voor een album waarop ontspannen wordt gemusiceerd, en Wyman en zijn muzikale vriendjes lekker losjes in de weer zijn. Wyman heeft zijn vocale capaciteiten niet overschat, en laat zijn wat zwakke, halfgefluisterde zanglijnen omlijsten door een koortje van vrouwenstemmen - ongeveer zoals Brood het in zijn hoogtijdagen deed. In de cover van Melody, notabene een nummer van de Stones, neemt Georgie Fame de leadzang over (met Beverley Skeete), terwijl Clapton een reeks effectieve gitaarlicks levert.

Naast Fame zijn ook Beverley Skeete, Geraint Watkins, Mike Sanchez en Paul Carrack als leadvocalisten te horen. Wyman blijft een groot deel van het album in de tweede linie, dezelfde plaats die hij bij de Stones innam. Maar dit keer kan hij zich er wel op beroemen de dirigent en het meesterbrein van deze supersessie te zijn geweest. Komende maandag geven The Rhythm Kings twee concerten in Paradiso in Amsterdam.

Dj Krush: Milight. MoWax MW077CD.

Attica Blues: Blueprints. MoWax MW080CD.

Het Engelse MoWax is al een aantal jaren een van de toonaangevende trip hop-labels. De kracht van het kleine maatschappijtje schuilt niet in de kwantiteit, maar eerder in de kwaliteit van de uitgaven. Zoals het nieuwe albums van de Japanse dj Krush, een van de grote namen van de trip hop en van het Britse Attica Blues, een groep die al een aantal jaren platen maakt voor MoWax, maar nu pas haar debuut-cd uitbrengt. Krush klinkt onderkoeld en loom, al geven diverse gast-rappers de muziek een stevige duw in de rug. Vooral opvallend is de bijdrage van de Japanse rapper Rino. Zijn bijdrage in Shin Sekai klinkt scherp en - hoewel je er geen woord van verstaat - dringend.

Vergeleken met Krush klinkt Attica Blues nog een stuk ingetogener. De hip hop-beats vormen de basis voor mooie, dromerige songs, die het vooral moeten hebben van de stem van zangeres Roba El-Essawy. Blueprints is een plaat die al te makkelijk over het hoofd wordt gezien in het immense aanbod uit deze hoek. Het songmateriaal dringt zich zelden aan de luisteraar op, maar is bij vlagen erg meeslepend.

Various: Essential Elements 8. Essential Dance Music 703029.

Silly Symponies presents: New Directions. Essential Dance Music 707005.

Essential Elements is een van de langstlopende Nederlandse series met dance-compilaties. Het uitgangspunt, een serie goede clubtracks op één cd samenbrengen, is in de loop der jaren niet wezenlijk veranderd. Zo biedt deel acht uit de reeks onder meer werk van 4th Measure Men, Global Communication (het onovertroffen The Way, een van de beste clubtracks van dit jaar), Mr. Fingers en Max 404 - de Eindhovense producer Erwin van Moll, die met Niceta opnieuw bewijst een van Nederlands grootste talenten te zijn.

Eveneens op het EDM-label verscheen een mix-cd van dj Thimbles: New Directions. Thimbles, die negen jaar geleden begon als ambassadeur van de Belgische new beat en sindsdien via Arcade en de Turn Up The Bass-series zo ongeveer elke nieuwe trend in dansland op de voet heeft gevolgd, legt op dit mix-album de nadruk op zijn nieuwste ontdekking: drum 'n bass.

Deze door de Silly Symponies gepresenteerde cd bevat een gevarieerde selectie met onder meer Future Loop Foundation, Kruder & Dorfmeister, Aphrodite, Kid Loops en Funki Porcini.

Dj Spider: VIP Club Volume 2. ID & T ADS 7000010.

Mazzo Mix Up: Sex Love & Motion 3+4. Dj Carlijn and Keith Felder. Mazzo 10CD.

Twee Amsterdamse mix-cd's. De tweede verzamelaar van de VIP-club in Paradiso is gemixt door dj Spider Willem, een van de oudgedienden van de Amsterdamse house-scene, die zich de afgelopen jaren heeft ontwikkeld tot een populaire trance-dj, met een stijl die neigt naar de Goa-sound. Grappig is de cover met een honderdtal foto's van bezoekers van de VIP-club.

De Mazzo blijft de danswereld bestoken met nieuwe mix-cd's; deze maand een dubbelaar (Sex Love & Motion 3 & 4) met werk van Carlijn en de Londense Keith Felder. De eerste cd klinkt zoals we van Carlijn gewend zijn: mooi abstract en diep, met onder meer haar eigen groep Solid Nature, verder Gene Farris, Space DJ's en Amsterdamse bijdragen van Parallel 9 en Vitamen. Keith Felder gaat op de tweede cd verder waar Carlijn was gebleven, met een strakke set die uitmondt in een van de sterkste techno-tracks van 1997: Bad Coffee van Funk D'Void.

Gert van Veen

Meer over