PLATEN: JAZZ

Mooi dat Ol' Blue Eyes dit zelf nog mag meemaken: de officiële verschijning van een zeldzame live-opname die tot zijn geslaagdste registraties wordt gerekend, maar tot dusver alleen in het bootleg-circuit werd gesignaleerd....

Sinatra subliem in obscure opname uit '59

Frank Sinatra with the Red Norvo Quintet: Live in Australia, 1959. Blue Note 8 37513 2 7.

Sinatra had het hoorbaar naar zijn zin in het West Melbourne Stadium, waar op 31 maart en 1 april 1959 deze - geluidstechnisch niet briljante - opnamen werden gemaakt. Hij doorspekt zijn liedjes met olijke terzijdes ('Get your hands off that broad', roept hij als een dame in het publiek een gil slaakt), zonder dat zijn timing er een moment onder lijdt.

Voor de Australië-tournee vertrouwde Red Norvo op de arrangementen van Nelson Riddle en Billy May, waarmee Sinatra in die jaren succesvolle Capitol-platen als Songs for Swinging Lovers maakte. Het repertoire biedt 19 songs met een hoog jazzgehalte, waaronder vijf Cole Porter-stukken en standards als Willow Weep for Me.

Zoals Sinatra-biograaf Will Friedwald in de toelichting uiteenzet, stond Sinatra's hoofd in Melbourne niet naar de meer melodramatische saloon-songs, waarin hij weinig betrokkenheid laat doorklinken. Hij is hier vooral op dreef in het uitbundige werk, dat hij brengt met een verrukkelijke mengeling van nonchalance en aggressieve swing, zoals in Just One of Those Things en The Lady is a Tramp. Red Norvo levert gehaaid tegenspel, en daagt de zanger uit risico's te nemen en te bewijzen wat hij waard is als improvisator.

Live in Australia is een kostbare aanwinst, niet alleen voor wie de complete Sinatra al in de kast heeft, maar ook voor de aspirant-verzamelaar die met een echte swing-plaat van The Voice wil beginnen.

John Coltrane: The Ultimate Blue Train. Blue Note 8 53428 0 6.

Blue Train uit 1957 is een van de populairste opnamen van tenorsaxofonist John Coltrane (1926-1967). De firma Blue Note verzekert zichzelf van een nieuwe verkoopstimulans voor deze nog altijd goed verkopende plaat, door een editie uit te brengen waaraan twee tot dusver onbekende alternate takes zijn toegevoegd: een van het titelstuk (met dezelfde pianosolo als in de master, de opname van de eerder niet gebruikte pianosolo bleek spoorloos) en een van Lazy Bird.

De uitgave is extra begerenswaardig doordat de cd is opgewaardeerd tot een cd-rom. De uitgebreide audiovisuele appendix biedt onder meer veel foto's en een videofragment (uit een tv-show van Coltrane met Miles Davis), achtergrondinformatie en interviewtjes met tijdgenoten van Coltrane, onder wie muzikanten als Johnny Griffin, John Tchicai, Andrew Hill, Kenny Burrell en trombonist Curtis Fuller - de enige nog levende vertegenwoordiger van het sextet dat dit complexe album in één studio-sessie met zoveel soul en vormbesef tot een klassieker maakte.

Frank Rosolino: Fond Memories of. . . Double Time Records 113 (distributie Choice Music).

Fond Memories of. . is een hommage aan de Amerikaanse trombonist Frank Rosolino, een 'musician's musician' wiens naam sinds zijn dramatische dood in 1978 nog maar zelden wordt genoemd (hij pleegde zelfmoord na eerst zijn kinderen te hebben vermoord). De cd bevat in Nederland gemaakte radio-opnamen uit 1973 en 1974 met het Louis van Dyke Trio en het Metropole Orkest, waarin Rosolino verrast door ideeënrijkdom, snelheid en een krachtige, soms haast jubelende toon. Ook in twee overrijpe Metropole-arrangementen blijft zijn preciese spel fier overreind.

Het is mooi dat deze gedreven muzikant weer onder de aandacht wordt gebracht, maar een erg elegant eerbetoon kan dit eerste initiatief van het 'Frank Rosolino Memorial Project' niet genoemd worden: over Rosolino zelf biedt het cd-boekje geen noemenswaardige informatie, terwijl de toenmalige producer van deze radiosessies ('Former Head of Entertainment for Radio and Television, Hilversum, Netherlands') zichzelf uitgebreid in het zonnetje mag zetten.

Erik van den Berg

Meer over