Plaat Dusty Stray warm en verraderlijk lichtvoetig

Soms lijken teksten van een liedje meer aandacht op te eisen wanneer ze contrasteren met de muziek. Dat is het geval bij het werk van Dusty Stray, oftewel Jonathan Brown, Amerikaan te Amsterdam, die zijn vierde album A Tree Fell and Other Songs heeft uitgebracht.

null Beeld x
Beeld x

Zijn liedjes, geworteld in de Amerikaanse folk- en singer-songwritertraditie, gaan bijna altijd over mislukte liefde, eenzaamheid en ander verdriet, maar van zang en compositie gaat iets luchtigs, bijna ironisch uit. Weinigen kunnen zo opgeruimd liefdesverdriet bezingen als Brown in het meefluitliedje At The End of The Longest Day.

Dat is de grote kracht van Dusty Stray, die eerder drie platen op het Basta-label uitbracht. Warm, basaal en verraderlijk lichtvoetig is zijn spel op de akoestische gitaar, terwijl hij liedjes als Flame en Click rechtstreeks in je oor lijkt te fluisteren.

Dat onderstreept meteen hoe goed de boel op band werd gezet door de Amerikaanse producer Kramer, die ooit Galaxie 500 opnam. Met die band heeft Dusty Stray een kwaliteit gemeen: het vermogen onderkoeld en ingehouden emotioneel te klinken.

null Beeld
Beeld
Meer over