NieuwsTrump uit Home Alone 2

Petitie roept op om Trump uit ‘Home Alone 2’ te knippen

De president komt een paar seconden voor in de film uit 1992.

Macaulay Culkin en Donald Trump in Home Alone 2 Beeld Twentieth Century Fox Film
Macaulay Culkin en Donald Trump in Home Alone 2Beeld Twentieth Century Fox Film

De scène duurt niet veel langer dan een paar seconden. Kevin (Macaulay Culkin) is weer eens door zijn ouders in de steek gelaten, ditmaal in Manhattan. In het klassieke Plaza Hotel in New York vraagt hij de weg aan een zakenman. De grap uit 1992 was dat iedere kijker wist dat dit Donald Trump was, de onroerendgoedmagnaat die eigenaar was van het hotel.

Home Alone 2 (1992) was de opvolger van Home Alone (1990), een van de succesvolste filmkomedies aller tijden. En Trump had het rolletje afgedwongen toen hem om toestemming werd gevraagd om in het hotel te mogen schieten. ‘Alleen als ik in de film zit’, had hij volgens de toenmalige regisseur Chris Columbus gezegd.

Een kleine dertig jaar na dato ging er in de laatste dagen van het presidentschap van de figurant uit Home Alone 2 een petitie rond waarin werd gevraagd om de verwijdering van de scène - een poging Trump niet alleen uit het Witte Huis, maar ook uit de Amerikaanse populaire cultuur te verwijderen. De petitie werd in deze grimmige nieuwsdagen snel opgepikt door Amerikaanse media, al helemaal nadat acteur Macaulay Culkin (40, inmiddels) via sociale media had laten weten dat het een goed idee was, wat hem betreft.

Een jaar eerder was een Canadese zender die Home Alone 2 zonder de betreffende Trump-scene had uitgezonden, al betrokken geraakt in een discussie over cancel-cultuur. De zender probeerde nog uit te leggen dat ze de film al sinds 2014 op deze manier uitzonden, om meer ruimte voor commercials te hebben, maar de Trump-aanhangers wisten genoeg: dit was een complot om de filmografie van hun president te ondermijnen.

In de Washington Post verscheen een opiniestuk waarin columnist Alyssa Rosenberg zich tegen de verwijdering van Trump uit Home Alone 2 keerde. Natuurlijk, er waren voorbeelden genoeg die vooruit leken te lopen op deze detrumpificatie: een Michael Jackson-aflevering van The Simpsons  en blackface-afleveringen van populaire comedyseries die uit de roulatie waren genomen. Maar, schreef Rosenberg, ‘als deze mensen hun zin krijgen dan zal het op een dag moeilijk te begrijpen zijn hoe alomtegenwoordig Trump in de populaire cultuur was’. 

En vergis je niet, schrijft ze, ook in 1992 was Trump al omstreden. De opnamen werden gemaakt twee jaar nadat Trump in 1989 in een paginagrote advertentie om de doodstraf van vijf (onschuldige) zwarte jongens had gevraagd. De scène laat op zijn minst zien dat Trump toen ook al overal mee weg leek te komen.

Meer over