'Pete's Dragon is niet gericht op spektakel'

Zijn versie van Pete's Dragon moest geen lichtgewicht vermaak bieden. Daarom heeft David Lowery veel aandacht voor de melancholische gevoelens van kinderen.

Floortje Smit
Pete's Dragon Beeld
Pete's DragonBeeld

Negen jaar geleden bivakkeerde de Amerikaanse regisseur David Lowery (1980) nog in zijn auto. Overdag monteerde hij in opdracht of werkte hij aan zijn eigen korte, super-lowbudgetfilms. 's Avonds crashte hij bij vrienden op de bank of reed hij naar zijn vaste parkeerplekje in de buurt van het vliegveld van Dallas, klapte hij de achterbank uit en sliep hij daar. Geld om een appartement te huren had hij niet; spaargeld evenmin.

'Wanhopige tijden vragen om wanhopige maatregelen', zegt hij tijdens een telefonisch interview. 'Ik had de verantwoordelijke volwassene kunnen uithangen en een baan kunnen zoeken zodat ik een dak boven mijn hoofd had. Maar dat wilde ik niet. Het pakte uiteindelijk goed uit.'

Lees de recensie

Remake is prettig ouderwets aandoend, bedachtzaam drama. De plot van dit fijne, soms erg spannende sprookje is teleurstellend voorspelbaar.***

Lowery's carrièrepad is een van-krantenjongen-tot-miljonairverhaal. Momenteel is hij bezig met een promotietour voor Pete's Dragon, een prestigieuze Disneyfilm gemaakt voor een budget van 65 miljoen dollar (58 miljoen euro). Extra opmerkelijk: vóór deze blockbuster had hij nog nooit iets kindvriendelijks of commercieels gemaakt. Zijn korte films, die werden opgepikt door het Amerikaanse Sundance Film Festival, hebben vaak een duistere ondertoon. De speelfilm waarmee hij doorbrak, de arthousefilm Ain't Them Body Saints (2013), is een lyrische combinatie van een romantisch drama en een gangsterfilm.

En toch benaderde Disney hém voor de remake van de musicalfilm Peter en de draak (1977), een regisseur die het origineel nota bene slechts één keer als kind had gezien. De oorspronkelijke komische musical, een live-actionfilm met een getekende draak erin, werd matig tot slecht ontvangen en staat bekend als een van de mindere Disney-films. De studio wilde blijkbaar 'iets anders' en kreeg het: Lowery maakte van Pete's Dragon een zachtaardig, mythisch drama voor kinderen, over het jongetje Pete dat na een auto-ongeluk door een draak wordt opgevangen in de bossen. Als Pete na jaren wordt ontdekt, openen de dorpelingen de jacht op zijn drakenvriend Elliot.

Dit klinkt meteen wilder dan de film is: Lowery focust vooral op de relatie tussen draak Elliot en Pete. En op dat magische bos waarbij de kijker het natte groene mos haast kan ruiken. 'Het moest zich ergens in het verleden afspelen, zonder dat je precies weet wanneer.' Recensenten prezen zijn opmerkelijk poëtische aanpak en 'ouderwetse' tempo.

David Lowery tijdens de première Beeld FilmMagic
David Lowery tijdens de premièreBeeld FilmMagic

Het is een gekke stap, van Ain't Them Body Saints naar een Disney-familiefilm.

'Ja, inderdaad! Maar ik werd al door Disney benaderd vóór die film uitkwam. Ze hadden Pioneer gezien tijdens Sundance, mijn korte film over een vader die zijn zoontje een verhaaltje vertelt voor het slapen gaan. Een duister filmpje eigenlijk, gericht op volwassenen, maar het draaide vooral om de dynamiek tussen vader en zoon. Ik denk dat ze daarvan onder de indruk waren. En ik wilde trouwens graag een familiefilm maken: ik ben dol op goede kinderfilms.'

Drakendesign

De draak Elliot heeft een heel eigen motoriek en persoonlijkheid. De prestigieuze digitale-effectenstudio van Peter Jackson (Lord of the Rings) bestudeerde daartoe de bewegingen van tal van dieren. Zo is het vliegen van Elliot gebaseerd op het zwemmen van een ijsbeer. Zijn crash-landingen zijn gebaseerd op zeemeeuwen die op het water landen.

Wat maakt een kinderfilm goed?

'Eentje die rekening houdt met de intelligentie en de emoties van kinderen, zonder dat de makers op de knieën gaan. Er wordt prima lichtgewicht vermaak voor die doelgroep gemaakt hoor, films die ouders veilig kunnen aanzetten zodat ze zelf even de handen vrij hebben. Maar degenen die de tand des tijds kunnen doorstaan, zijn de films die ouders en kinderen samen kunnen zien, jaar in, jaar uit. Mijn favorieten, zoals E.T. of The Black Stallion (over de vriendschap tussen een jongetje en een hengst, red.) kijk ik nog steeds graag. Ze veranderen met me mee, ik ontdek steeds weer een andere laag.'

U werkte voorheen met kleine budgetten. Is het anders als er zo veel geld mee gemoeid is?

'Je hebt meer tijd, meer apparatuur en meer mensen tot je beschikking. Maar verder voelde het opvallend genoeg hetzelfde als alle andere sets waar ik op heb gewerkt - inclusief die van mijn eerste film St. Nick die ik voor 1.200 dollar maakte. Oké, er zijn momenten, bijvoorbeeld toen ik een helikopter kreeg om onze spullen naar de top van een berg te vervoeren, dat je je realiseert hoeveel geld er eigenlijk wordt gespendeerd. Maar dat verdwijnt vrij snel naar de achtergrond.'

Uw film is best duister voor een kinderfilm. U gaat ingewikkelde emoties niet uit de weg.

'Dat vind ik heel belangrijk. Veel kinderfilms zijn grappig - en dat is goed, want humor is belangrijk. Maar ze negeren de meer melancholische gevoelens van kinderen, de emoties die ze misschien niet helemaal goed kunnen plaatsen. Ik wilde die kant ook aanspreken omdat juist films die een heel scala aan emoties aanspreken je bijblijven.'

In de eerste scène verliest Pete zijn ouders bij een auto-ongeluk. Dat gebeurt regelmatig in Disneyfilms natuurlijk, dat de ouders om zeep worden geholpen. Maar was u niet bang dat het te heftig zou worden?

'Het begon als een knipoog naar de Disney-traditie. Ik wist dat we het smaakvol konden doen, zolang we het maar via Pete zouden vertellen. Hij is 4 jaar als ze verongelukken, dus hij kan het ook niet helemaal bevatten. Dat maakt het niet minder verdrietig, maar wel minder afschuwwekkend. Disney moedigde ons aan juist niet bang of voorzichtig te zijn, maar de moeilijke emoties te omarmen.'

Actrice Vannessa Vasquez bij de première Beeld Alberto E. Rodriguez
Actrice Vannessa Vasquez bij de premièreBeeld Alberto E. Rodriguez

U hebt in Pete's Dragon veel aandacht voor onderlinge relaties. Zo gaat het vooral over Pete, die een nieuwe familie vindt en zich ondertussen ook loyaal voelt aan zijn vriend Elliot. Is dat omdat u dat bij lowbudget-films gewend bent geraakt?

'Deels. Een van de weinige dingen die je kunt doen met een klein filmbudget is focussen op relaties. Maar ik vind het sowieso leuker als twee mensen elkaar iets in een film vertellen dan dat je dat daadwerkelijk ziet gebeuren. Normaal gesproken geldt het adagium 'show, don't tell', maar ik ben juist gek op vertellers. In al mijn films zie je er wel een.

'Pete's Dragon is daarom ook niet gericht op spektakel. De gebeurtenissen zijn net genoeg om het verhaal voort te stuwen, terwijl het werkelijke avontuur zich afspeelt tussen de personages.'

Hun emotionele ontwikkeling is dus het belangrijkst. Maar een van de personages is wel een enorme draak.

'Dat was mijn vrijbrief! We konden een intieme, stille en lyrische film maken omdat het uiteindelijk gewoon over een 6 meter hoge draak gaat. En ik had heel veel zin om de relatie tussen Pete en Elliot te laten zien. Ik wilde van dat enorme computermonster net zo'n belangrijk personage maken als van de mensen in de film. Door ook zijn emotionele reis te laten zien, door hem te respecteren en hem net zoveel tijd op het scherm te geven.'

Meer over