Animatie

Persepolis

Meesterlijke verfilming van striproman

Een Hollywooddrama met Brad Pitt en Jennifer Lopez. Dat had het succesvolle Persepolis kunnen worden als maakster Marjane Satrapi een aantal jaren geleden op het aanbod van Amerikaanse studiobonzen was ingegaan.

Satrapi vond echter dat haar striproman, over haar jeugd in het streng-islamitische en door oorlog geteisterde Iran, ook als film getekend moest blijven. Zodat de personages los komen van hun etnische achtergrond en het verhaal zo universeel mogelijk blijft. Dat verhaal gaat immers evenzeer over religieus extremisme als over de o zo menselijke moeite van een meisje om haar plek op aarde te vinden.


Bombardementen, pukkels, discussies met God en Marx, hoofddoekjes en liefdesverdriet, in Marjane’s leven botst het één dagelijks op het ander.


Satrapi heeft dat bestaan met een vaak ondraaglijke lichtheid opgetekend in haar zwartwit-comics, en dat geldt ook voor de film die ze er samen met stripkunstenaar Vincent Paronnaud van heeft gemaakt.


Het palet is met zijn grijstinten en incidenteel kleurgebruik rijker dan dat van de strips, de stijl nog expressionistischer, terwijl de beelden talloze details prijsgeven nu ze vrijuit bewegen – van een rupsje aan de rand van het kader tot de jasmijnbloesems die uit oma’s BH dwarrelen. De in zwarte chadors gestoken Wachtsters van de Revolutie kronkelen als slangen rond Marjane, terwijl een raketaanval haar gezicht doet verstijven tot Edvard Munchs Schreeuw. Wat van strip naar film ongewijzigd bleef, had ook niet moeten veranderen: de bedrieglijk simpele tekening van de hoofdpersonages, die met hun kraakheldere lijntjes in alle chaos overeind blijven.


Persepolis, uitgebracht in de uitstekende Engelstalige versie, is een meesterwerk dat zich moeiteloos met de strips kan meten. De film won geen Oscar, maar wel de publieksprijs van het Filmfestival Rotterdam.


Meer over