Paul Haenen

Paul Haenen (1946) is televisiemaker, cabaretier, toneelschrijver, journalist. Maandag begint zijn nieuwe, veertigdelige televisieprogramma 'Haenen voor 11' (Net 5, 22.30)....

Begint u al zenuwachtig te worden?

'Nou, dat gaat in periodes. Je begint heel enthousiast aan zo'n serie. In eerste instantie ben je ontzettend blij met zo'n opdracht. Maar dan heb je inderdaad wel momenten dat je je afvraagt of je het wel kan. En dat mag je dan niet laten blijken aan de hele ploeg, want die moet enthousiast doorgaan.'

U heeft in de zomer ook een toneelstuk geschreven voor Olga Zuiderhoek en Rijk de Gooijer. In Frankrijk, in alle rust. Is dat niet veel leuker, en veiliger?

'Ik denk weleens: wat is dat toneelschrijven toch fantastisch. Dat je gewoon lekker kan schrijven, dag en nacht als je wilt. En als het klaar is, dan moeten anderen het gaan uitvoeren. Bij televisie moet je dat dus zelf doen. Maar toch: het allerleukste is om het allebei te doen. Het maken van radio- en televisieprogramma's zit toch in mijn bloed. En ik denk dat het ook voor mijzelf beter is om af en toe naar buiten te treden. Overigens heb ik deze zomer ook nog een nieuw Gremdaat-boek gemaakt: Gremdaat wijst de weg. Als ik daar dan mee bezig ben geweest, vind ik het ontzettend spannend om met zo'n serie op televisie te beginnen.'

Krijgt u volledige vrijheid bij Net 5?

'Ja, dat is eigenlijk nog het mooiste. Ze raken pas in paniek als het niet goed gaat. Ze pinnen me ook niet vast op een formule. Dus als ik na een paar weken denk: ik vind het wel leuk om interviews van een uur te doen, dan heb ik die vrijheid ook. Dat hoop ik tenminste.'

Een oase in formuleland?

'Ja, heerlijk is dat. Ik ben zelf nu een paar keer te gast geweest in andere programma's en je wordt gek van al die formats waar ze van uitgaan. Dat je dan met kinderfoto's moet komen bij Villa Felderhof. En als je daar niet mee komt, dat ze dan in paniek raken.'

Margreet Dolman komt terug, Domi nee Gremdaat, Emmy Kapoek. U heeft weleens gezegd: van die alter ego's moet ik toch eens af.

'Nou, ik zit daar ook wel aan te denken, maar daar zit ik altijd aan te denken. Als je vlak voor een première staat dan denk je ook: waarom zou ik me toch weer in de zenuwen werpen, waarom geen rustig leven? Dat geldt voor mijn types ook. Dat je periodes hebt dat je denkt dat je erin uitgeput bent. En dan opeens heb je weer een periode van: ja, eigenlijk wel leuk, een type spelen.'

En uw vaste kijkers hebben Margreet Dolman al anderhalf jaar niet meer gezien.

'Ik merk dat zij ook gehecht zijn aan de Margreet Dolman-benadering. Dus én extreem melancholisch, én extreem agressief én extreem wispelturig. Heel veel mensen, vooral vrouwen, herkennen zich daarin. Ik vind het ook leuk als mensen zichzelf herkennen. En een soort houvast vinden. Ja, ik wil ook hou vast bieden. En troost, ja. Zo ga ik dominee Gremdaat verder uitbreiden. Ik wil de mensen, als dominee Grem daat, toch steunen richting 2000, richting overgang.'

Een toneelstuk, een boek, veertig afleveringen 'Haenen voor 11' bij Net 5. Wordt dit het seizoen van Paul Haenen?

'Nou, ik hoop het. Ja, ik weet niet. Ik heb ontzettend veel zin om met alle projecten naar buiten te komen. Dat is een prettig gevoel. Maar hoe het verder loopt weet je natuurlijk toch nooit.'

Er kan altijd iets misgaan?

'Ja. Ik kan beroerd of misselijk worden, of weet ik veel wat. Maar ik ga er vanuit dat het een fantastisch jaar gaat worden.'

Heeft u minder last van faalangst dan vroeger?

'Nou, ik heb natuurlijk toch al ontzettend veel gedaan. Ik heb toch al een stuk of twintig toneelstukken geschreven. Altijd op dezelfde manier: eerst verkocht, dan schrijven. En televisie heb ik toch ook onder de moeilijkste omstandigheden gedaan. Het gevaar is wel dat het nu minder wordt, juist omdat de situatie ideaal is. Dus ik bouw wel heel veel reserves in, eigenlijk.'

Uw vaste kijkers waarderen u omdat ze in u, al is het maar via uw alter ego's, hun eigen 'basis-wanhoop' herkennen....

'Jahaha...'

...maar stel dat u dat gevoel verliest?

'Nee, dat moet niet! Maar dat zal denk ik ook nooit gebeuren. Ik wil nu een programma maken dat nog veel leuker is dan wat ik bij de VPRO heb gemaakt. Dat is het punt. Dat je ineens denkt van: ik wil nu definitief toeslaan, de wereld veroveren. Dat fanatisme moet je hebben, anders kun je die veertig uitzen ding en niet doen.'

En als je de eisen opschroeft dan word je vanzelf wel weer wanhopig?

'Ja, ja, precies. Dat je ook weer schrikt van je eigen woorden. Dat je denkt: jezus, heb ik dat gezegd? En dat je daardoor weer nerveuzer wordt.'

Meer over