Paris Photo gaat over vintage en verkoop

Aan kwaliteit geen gebrek op Paris Photo. Maar ook geen schokkende ontdekkingen. Wat wel: Mexico als thema en veel ouds en vertrouwds....

Natuurlijk draait het op de zevende editie van Paris Photo om de fotografie. Maar naast foto's lijkt de gerenommeerde internationale fotografiebeurs dit jaar ook erg geinteresseerd in auto's. Bezoekers hebben nog maar net hun jassen opgehangen of ze staan oog in oog met een blinkend zwarte BMW, cadeautje van de sponsor die hier een hippe nieuwe manier van fotograferen presenteert.

Verder lijkt Paris Photo op het eerste gezicht 'gewoon' Paris Photo. Met op de openingsavond afgelopen woensdag zoveel bezoekers dat rustig rondkijken onmogelijk was; met ontelbaar veel handelaren, verzamelaars en hip volk; en met 93 galeries (zeven uit Nederland) en tien uitgeverijen uit vijftien verschillende landen.

Statement, een belangrijke expositie binnen Paris Photo die vorigjaar was gewijd aan de Nederlandse fotografie, staat dit jaar in het teken van Mexico. Afgezien van de ontroerend efemere röntgenfoto's van koffers op vliegvelden van Mauricio Alejo levert die presentatie met werk uit acht Mexicaanse galeries geen wereldschokkende nieuwe ontdekkingen op.

Dat laatste geldt eigenlijk voor de hele beurs. Aan kwaliteit geen gebrek, maar er is ook veel van hetzelfde (veel kunstmatig aandoende landschappen, veel natuur, veel Martin Parr) en veel naäperij.

Een paar fotografen waren in september al op Noorderlicht in Groningen te zien, zoals Simon Norfolk en het fotografencollectief AES+F Group.

Veel galeries hebben hun stands vol gehangen met alle namen uit hun fotografenbestand, ongeacht of hun werk nu met elkaar harmonieert of niet. Wat dat betreft is de stand van Galerie Van Kranendonk uit Den Haag een verademing. Foto's van Desiree Dolron, Anne-Meike van Willegen, Noor Damenen Maarten Wetsema en Hans van der Meer gaan harmonieus samen in een prachtige presentatie.

'Wat mij vooral opvalt', zegt Cokkie Snoei, eigenaar van de gelijknamige galerie uit Rotterdam, die voor de tweede keer op de beurs staat, 'is dat er zoveel oude fotografie is.' Of dat een bewust beleid is van Paris Photo, durft Snoei, die ondermeer grote foto's van Phoebe Maas presenteert, niet met zekerheid te zeggen. 'Misschien wel, er zijn tegenwoordig zóveel beurzen voor moderne fotografie'. Feit is dat vintage fotografie de deur uitvli¿egt, de stands met getemperd licht en gevoelige platen van Félix Teynard, Man Ray of Berenice Abbott zijn afgeladen vol en overal prijken vrolijke rode stickertjes.

Misschien is Paris Photo dan toch veranderd. Ligt de nadruk niet meer zozeer op de experimentele fotografie, zoals dat een paar jaar geleden bijna een vereiste was, met formaten en prijzen die al even experimenteel waren. Misschien gaat het nu meer, zoals het een echte beurs betaamt, om de serieuze verkoop.

'De formaten zijn kleiner dan ik gewend ben', beaamt Timothy Persons, professor aan de Universiteit voor Kunst en Design in Helsinki en bedenker van de reizende Finse Gallery Taik. Hij is een nieuwkomer dit jaar. 'Je krijgt hier, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de beurs in Berlijn, maar weinig ruimte. Daarom heb ik zo lang gewacht met deelnemen aan Paris Photo'.

Maar nu hij er eenmaal staat, is hij dik tevreden. Op de openingsavond alleen al verkocht hij acht van zijn conceptuele foto's, gemaakt door pas afgestudeerde Finse fotografen.

'Volgend jaar kom ik weer', zegt Persons. 'Op de beurs in Berlijn, waar ook veel beeldende kunst te zien is, moet ik mensen altijd overtuigen dat fotografie echt kunst is. Hier kan ik dat praatje achterwege laten'.

Meer over