FilmrecensiePari

Pari toont de zoektocht naar een zoon in een wezensvreemde wereld ★★★★☆

Wanneer een Iraans echtpaar hun zoon wil opzoeken in Athene, blijkt hij verdwenen. Moeder Foroutan blijft naar hem zoeken in een groezelig, vreemd wonderland. Haar nieuwsgierigheid naar het onbekende geeft de film vleugels.

Melika Foroutan in Pari.  Beeld
Melika Foroutan in Pari.

Als de cape van Batman, zo wappert Pari’s chador achter haar aan, terwijl ze door de nachtelijke straten van Athene rent en de molotovcocktails om haar heen vliegen. Midden in een confrontatie tussen anarchisten en de militaire politie meent ze haar zoon Babak te herkennen. Letterlijk door het vuur gaat ze, voor hem.

Wanneer ze aan het begin van Pari (Perzisch voor ‘fee’) in Athene arriveren, zijn Pari (Melika Foroutan) en haar echtgenoot Farrokh (Shahbaz Noshir) zich van geen kwaad bewust. Babak is enkele jaren geleden naar de stad vertrokken om er te gaan studeren, en nu komen zijn vrome islamitische ouders hem voor het eerst opzoeken. Maar op het vliegveld staat niemand te wachten, en als ze Babak proberen te bellen neemt hij niet op. Zijn flat in een achterbuurt blijkt al maanden leeg te staan.

Debuterend schrijver en regisseur Siamak Etemadi, die zelf als student van Iran naar Griekenland verkaste, zet zijn hoofdpersonages flink klem in die nieuwe, hun wezensvreemde omgeving. En dan met name Pari, die het niet kan opbrengen om, zoals Farrokh voorstelt, huiswaarts te gaan en Interpol het werk te laten doen. Ze moet en zal in Athene blijven tot ze Babak heeft teruggevonden.

De film draait hoofdzakelijk om Pari’s vasthoudendheid, en om de ontwikkeling die ze doormaakt wanneer ze Babaks spoor volgt. Terwijl ze in de met graffiti besmeurde spelonken van de metropool naar aanwijzingen speurt en haar gewone, traditioneel-islamitische leven aan de kant schuift, lijkt Pari enkel te winnen aan kracht. Op het gezicht van actrice Foroutan, die de film zo ongeveer in haar eentje draagt, is niet alleen angst af te lezen, maar ook een knap spel van verwondering en nieuwsgierigheid. Zoekend naar haar zoon vindt Pari misschien vooral zichzelf.

De symboliek (de overal opduikende zwarte hond, Pari’s brandende chador) en het gebruik van flashbacks zijn minder overtuigend. De film dreigt zich soms ook te verslikken in de verhaalwendingen: Pari die achter op de scooter stapt bij een lesbische anarchist (Sofia Kokkali) en te voet de halve stad doorkruist, het is niet allemaal even geloofwaardig.

Maar het past ook wel weer bij een film die rauwheid en directheid verkiest boven een gladgestreken plot, en die de onderbuik van Athene portretteert als een groezelig wonderland. Net als de heldin weet je nooit waar je nu weer zult belanden, en het is Pari’s stille zucht naar het onbekende die Pari vleugels geeft.

Pari

Drama

★★★★☆

Regie Siamak Etemadi

Met Melika Foroutan, Shahbaz Noshir, Sofia Kokkali, Argyris Pandazaras, Lena Kitsopoulou.

101 min., te zien via Picl (met na afloop een gesprek met de regisseur).

Meer over