Pakhuis van scènes met koopman in pubergrollen

Al maanden doolt Austin Powers: The Spy Who Shagged Me rond in de hoofden van veel televisiekijkers. Powers, een creatie van acteur Mike Myers, speelt de hoofdrol in de clip van Madonna's hit Beautiful Stranger....

He's back baby!, luidt de slogan waarmee de opvolger van Austin Powers: International Man of Mystery aan de man wordt gebracht. Een kreet vol bluf. International Man of Mystery was in de bioscoop een bescheiden succes. Pas op video werd de film, die achttien miljoen dollar kostte, winstgevend. Nederland ging niet overstag voor de vrouwenversierder met de woest behaarde borst. 6521 bezoekers trok International Man of Mystery. De videoband ligt voor nog geen tien gulden in de schappen.

Voor nummer twee pakte producent New Line Cinema de zaken groter aan. The Spy Who Shagged Me (to shag betekent zoiets als een nummertje maken) is een megaproductie. Alleen al het budget voor de promotie bedroeg veertig miljoen dollar

een bedrag dat deels werd vergaard door het scenario vol te proppen met grappen over koffie van Starbucks, bier van Heineken en vliegtuigen van Virgin. Het geld blijkt goed besteed: in de Verenigde Staten bracht The Spy Who Shagged Me inmiddels tweehonderd miljoen dollar op.

Bedenker Myers (hij speelt Austin Powers, Dr. Evil én Fat Bastard) en scenarioschrijver Michael McCullers maakten een film die niet zozeer een film is, als wel een concept. The Spy Who Shagged Me is een cocktail van eigentijdse modegrillen die op celluloid terecht is gekomen maar net zo goed een jongerenblad of een discohit had kunnen zijn.

De komedie is een knipoog naar de jaren zestig, waarin vrije seks nog ongevaarlijk was en de wereld een potje Stratego tussen Amerikanen en Russen.

Geheel naar het gevoel voor humor van zijn doelgroep, middelbare scholieren, neemt Myers niks serieus. Hij drijft de spot met filmmaken, door grappen aan elkaar te rijgen over de knulligheid van de locaties. De filmgeschiedenis krijgt ervan langs, in verwijzingen naar James Bond, Blow-Up en talloze andere films. Ook roem wordt gerelativeerd; Jerry Springer persifleert zichzelf, evenals Burt Bacharach en Elvis Costello.

De meeste geintjes gaan over seks. In het universum van Mike Myers is een raket een piemel met twee ballen en schiet een robotvrouw met haar tepels.

Het verhaal

agent Austin Powers moet opnieuw voorkomen dat Dr. Evil de wereldmacht grijpt

doet er niet toe. The Spy Who Shagged Me is een pakhuis met korte scènes waarin Myers zijn grollen mag uithalen. Hij scheurt met zijn shaguar over een nagebouwde Carnaby Street, valt als een blok voor zijn collega Felicity Shagwell (vrij vertaald: An Pakmedan) en rekent af met Dr. Evil en diens kloon Mini Me

een lilliputter waarmee Powers aan het slot een robbertje vecht, zodat ook de politiek incorrecte pubers niks te kort komen.

Myers, geboren in Liverpool en opgegroeid in Canada, is een komiek uit de school van Saturday Night Live. De bravoure van dat programma heeft hij achter zich gelaten. Hij is een handige koopman die moppen in de aanbieding heeft. Voor dertien gulden krijgt de bezoeker van The Spy Who Shagged Me er meer dan honderd. Een stuk of vier zijn grappig. De rest bestaat uit onnozele pikanterieën, die doen denken aan de jaren waarin Snip en Snap furore maakten als de koningen van de lach.

Meer over