Op Zeeland Nazomerfestival wordt een wonder verricht

De kolkende lucht boven Een zomerdag, vlak aan zee geregisseerd, is fraai, maar het weer is de acteurs de baas. Op het Zeeland Nazomerfestival blijven de locaties verrassen. Het concert van Wende Snijders was een belevenis.

Scène uit Een zomerdag.Beeld Lex de Meester

Van een stervenskoude avond aan zee bij Westkapelle tot een snikhete zolder in het Zeeuws archief. En van een immense kerk in Goes en Aardenburg (Soeur Sourire) tot een oude havenloods in Vlissingen (Saul). Zowel het weer als de locaties waar theater wordt gemaakt, stellen de bezoeker van het Zeeland Nazomerfestival (ZNF) elke dag voor verrassingen.

Vrouwenverdriet aan zee

De Noorse schrijver Jon Fosse schrijft in kale, vage zinnen. Zijn toneelstukken herbergen personages die nauwelijks nog in staat zijn met elkaar te communiceren. Hun dialogen zijn leeg en toch vol betekenis. In Een Zomerdag trekt een man zich in een onstuimige herfstnacht uit zijn huwelijk terug op zee. Na een zoektocht wordt zijn boot leeg aangetroffen. Het stuk schakelt in de tijd - we zien de vrouw in het nu, treurend om haar alleen zijn, en in het verleden, toen zij en haar man hun huis aan zee betrokken. Ook toen al had de man last van rusteloosheid, die onomkeerbaar op het einde afstevent. Ilmer Rozendaal regisseert Een Zomerdag vlak aan zee, achter de dijk bij Westkapelle. Op de premièreavond stond er een harde, koude wind; wolken waren er in allerlei kleuren. Aan de ene kant fraai, maar ook lastig, want de wind snerpte met de tekst door de zendmicrofoontjes mee. Bovendien heeft Rozendaal het stuk nogal mathematisch geregisseerd - haar personages zijn zetstukken die twee stappen vooruit en dan drie naar links zetten, of naar rechts. Aldus worden zij nietige poppen in een nogal artificiële voorstelling te midden van een weerbarstige natuur, die ze in alles de baas is. Dat de man al snel naar zee vertrekt, is trouwens begrijpelijk: zijn vrouw is, hoe jong ook, nogal van het zeurderige type.

Een zomerdag. Van: Jon Fosse Regie: Ilmer Rozendaal. Gezien: 27/8 in Westkapelle.

(tekst gaat verder onder de video)

Oud en wit op de archiefzolder

Het ZNF treedt steeds vaker op als programmeur van gastvoorstellingen. Met dit jaar onder meer de M-Labmusical Dogfight, Conny Janssen Danst en de solovoorstelling Oud en Wit van actrice Annemarie Prins. Prins (83) heeft een bewogen, vol leven achter de rug. Geëngageerd actrice bij het politiek theater, en op haar oude dag nog reizend naar Cambodja en Rwanda om daar tussen de ellende en lijken door theaterworkshops te geven. 'Volksverheffing voor zwarten en kleurlingen', zoals ze zelf spottend zegt. Sophie Kassies schreef een tekst die dat leven in tachtig minuten probeert samen te vatten. Prins kruipt in een schoolbankje en doet als het ware een examen: ben ik in mijn leven geslaagd of niet? Van daaruit meandert Oud en Wit alle kanten op: naar haar ouders en kleindochter en vooral naar die exotische gruweloorden en oorlogsgebieden. Prins is haar eigen verslaggeefster, maar het verhaal is veel te gedetailleerd en associatief om er grip op te krijgen. 'Ik wil heel graag dat u veel van mij houdt. Qua liefde ben ik een bodemloze put. Bewondering is ook fijn. Liefde is beter', dat zijn Prins' beginzinnen. Bewondering is er wel degelijk, maar vooral voor de actrice zelf, die met vaart en souplesse, soms koddig en dan weer fel die overvolle, lastige tekst tot leven probeert te brengen.

Oud en Wit. Van: Sophie Kassies. Door: Annemarie Prins. Regie: Gerardjan Rijnders. Gezien: 29/8 in Zeeuws Archief, Middelburg.

(tekst gaat verder onder de foto)

Annemarie Prins (L) in Oud en Wit.Beeld Lex de Meester

Muziek onder een sterrenhemel

Op een mooie nazomeravond stond Wende Snijders op het Abdijplein, als begin van het muziekprogramma dat komende week onder meer Kovacs, Freek de Jonge en Jett Rebel naar Middelburg brengt. De zangeres zong, begeleid door het strijkorkest Amsterdam Sinfonietta, een negental songs, variërend van David Bowies Heroes tot Edith Piafs Padam Padam, en uiteraard eigen materiaal. Onder de bomen op het plein, die het geheel iets mediterraans gaven, verrichtten de muzikanten een wonder. Als Wende donker zong, werd het orkest licht, ging Wende de hoogte in, waren de strijkers somber. Stromaes Formidable leverde bravo's op, Heroes eurofie. Wendes eigen liedjes Hey en Adem uit waren stilmakend droef en mooi. Dat de zangeres ook het klassieke repertoire van Rameau en Purcell eigenzinnig aankon, en dat ze af en toe ook een gek meisje is, maakten dit concert tot een belevenis. Deze Middelburgse sessie was slechts een voorproef: in 2016 gaan Wende en Amsterdam Sinfonietta samen op tournee. Nu al barstte de sterrenhemel boven het Abdijplein open.

Wende Snijders en Amsterdam Sinfonietta. Gezien: op 28/8 op Abdijplein Middelburg. Zeeland Nazomerfestival, op diverse locaties t/m 5/9

(tekst gaat verder onder de foto)

Wende Snijders en Amsterdam Sinfonietta op het Abdijplein in Middelburg.Beeld Lex de Meester

Het brein achter Zeeland Nazomerfestival

Dramaturg Alex Mallems is al 15 jaar de kracht van NZF.

Het Zeeland Nazomerfestival wordt dit jaar voor de 15de keer gehouden. Al die tijd is de Vlaamse dramaturg Alex Mallems de stille kracht en artistieke pilaar van het festival. Vijftien jaar geleden maakte hij er zijn eerste voorstelling: de muziektheaterproductie Ship of Troy op de Neeltje Jans. Daarna werd hij artistiek leider van het ZNF en bedacht de formule: eigen producties, gemaakt door een mix van Vlaamse en Nederlandse theatermakers en muzikanten op allerlei locaties verspreid over de provincie, en vaak ook met een Zeeuws tintje. Memorabele voorstellingen zijn Onder het Melkwoud van Dylan Thomas (met Jan Decleir), Am Ziel van Thomas Bernhard (met Arnon Grunberg), RUHE (met Josse de Pauw) en Happy Days van Beckett (met Marlies Heuer). Mallems is ook locatiescout van het ZNF en struint de provincie af om de juiste plek bij de juiste productie te vinden. Sluizen, duinpannen, kerken, boerenschuren, zeehoofden, weilanden, kastelen en leegstaande fabrieken werden door hem als theaterplek ontdekt. Uniek aan het festival is ook de Vlaams-Nederlandse samenwerking, die artistiek zijn vruchten afwerpt.

Meer over