PicsFloortje Smit

Op een nóg braver gala met filmprijzen zit niemand te wachten

BEVERLY HILLS, CA - JANUARY 15: In this handout photo provided by NBC, host Ricky Gervais performs onstage during the 69th Annual Golden Globe Awards at the Beverly Hilton International Ballroom on January 15, 2012 in Beverly Hills, California. (Photo by Paul Drinkwater/NBC via Getty Images) Beeld Getty Images
BEVERLY HILLS, CA - JANUARY 15: In this handout photo provided by NBC, host Ricky Gervais performs onstage during the 69th Annual Golden Globe Awards at the Beverly Hilton International Ballroom on January 15, 2012 in Beverly Hills, California. (Photo by Paul Drinkwater/NBC via Getty Images)Beeld Getty Images

In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.

Floortje Smit

‘Elk jaar zien we films die ons laten lachen, huilen, denken. Films die herinnerd zullen worden. Gefeliciteerd The Power of the Dog met de prijs voor beste drama.’

Deze tweet was dit weekend de zinderende apotheose van de prijsuitreiking van de Golden Globes, die tot vorig jaar nog vrolijk en luidruchtig ‘filmprijzenseizoen’ opende.

Het markeerde ook het einde van een woelig jaar voor de Hollywood Foreign Press Association. De organisatie achter de Globes ligt onder vuur vanwege gebrek aan diversiteit en een overdaad aan corruptie en vriendjespolitiek. Al een jaar poogt ze het imago te verbeteren, met nieuwe bestuursleden, meer leden van kleur en strengere gedragsregels.

Hollywood bleef sceptisch. Sla die prijzen toch een jaartje over, was het advies. Eerst écht hervormen, dan willen we het gala weer uitzenden, zei NBC.

Maar de HFPA wilde blijkbaar coûte que coûte de goede wil tonen. Eerst kwam het keurigste lijstje genomineerden ooit. Geen unaniem neergesabelde series die plots kans maakten nadat stemmers ‘toevallig’ een superdeluxe trip naar Parijs hadden gekregen. Geen halfbakken komedies die slechts kans leken te maken opdat de leden selfies konden maken met de filmsterren, waarbij ze iets te wellustig in een arm of wellicht ander lichaamsdeel konden knijpen.

Vervolgens werden de prijzen bekendgemaakt zonder show, via een serie tweets, met tussendoor reclame voor de goede doelen. Bekroond werden terechte winnaars, onder anderen een vrouwelijke regisseur (Jane Campion), een acteur van kleur (Will Smith) en de eerste trans actrice (Michaela Rodriguez). Echt núl gezeur over mogelijk. Het was anders. Het was… saai. Hemeltergend saai.

Dat is een probleem. Ricky Gervais, de host die jaar na jaar de filmelite tijdens het gala glorieus belachelijk maakte, waarna die vervolgens met zure bekjes in beeld werden gebracht, omschreef het bestaansrecht van de prijzen al eens fraai: ‘De Golden Globes verhouden zich tot de Oscars als Kim Kardashian tot Kate Middleton. Een tikje luider, ordinairder, meer dronken en gemakkelijker te koop’.

Het was inderdaad beter geweest om een jaar te wachten, en ook te bedenken wat de Golden Globes wél goed deden. Om er dan een ordinair knalfeest van zelfspot van maken, met waanzinnige winnaars, die gekozen zijn om de goegemeente eens lekker op te schudden. Zonder corruptie, racisme en seksisme dan.

Als de HFPA relevant wil blijven, moeten de leden vooral dit leren van dit jaar: omarm de rebellie. Een ceremonie nóg saaier en keuriger dan die van de Oscars, daar zit niemand op te wachten.

Meer over