ook uit

******..

We are the Champions (Martin Hagbjer) Het lijkt de bedoeling van veel Scandinavische jeugdfilms te zijn om kinderen te leren meer begrip voor volwassenen te hebben. Een nobel streven natuurlijk, maar een boeiend resultaat leveren zulke educatieve intenties zelden op.

Het Deense We are the Champions van Martin Hagbjer gaat wel heel ver met de brave boodschap. In de film over een voetbalelftal van dertienjarige jongens, draait alles om hun trainer; aan hem zijn de kinderen door de regisseur geheel ondergeschikt gemaakt.

De man is een gescheiden, werkloze, alcoholistische voormalige profvoetballer, die elftalleider wordt bij het team van zijn zoontje. Die moet dus samen met zijn teamgenoten aanzien hoe de met zichzelf worstelende vader pogingen doet zijn leven te beteren en zijn zelfvertrouwen terug te vinden, in een sloom verhaaltje dat geen enkel cliché schuwt. In 3 zalen. DS

******

The Sentinel (Clark Johnson) Een geheim agent wordt ervan verdacht een verrader te zijn en moet zijn naam zuiveren terwijl hij achterna wordt gezeten door zijn vroegere collega’s: dat is een verhaallijn die al aan de basis lag van zoveel thrillers, dat het onbegrijpelijk is dat iemand het nog een keer wil verfilmen.

Toch is dat wat regisseur Clark Johnson deed met The Sentinel. Michael Douglas speelt de man die dag in dag uit de bewoners van het Witte Huis tegen aanslagen moet beschermen en hij doet dat met meer dan gemiddelde toewijding.

Toch is hij degene die wordt verdacht wanneer binnen de geheime dienst een verrader blijkt te zijn, waarmee de gebruikelijke ontwikkelingen van start kunnen gaan. En niet alleen de plot is gerecycled materiaal, ook de schietgevechten en achtervolgingen lijken verfilmd op basis van de storyboards van eerdere producties. In 40 zalen. DS

Meer over