Oog om oog

Moord en Foute Apen op de muziek van Liz Phair en Barry Manilow

Tijdens het schrijven van Bad Monkeys luisterde auteur Matt Ruff obsessief naar Underwear van Liz Phair, The Low Spark of High Heeled Boys - Traffic, Try This - Pink, I Just Wanna Be Mad - Terri Clark, Here for the Party - Gretchen Wilson, Borrowed Heaven - The Corrs, Greatest Hits, Vol. 1, 2 & 3 - Barry Manilow (leek ongerijmd om bij een bepaalde scène Manilow op de achtergrond te horen; 'Sorry, Barry, zelfs voor een nostalgicus ben je niet meer te harden'); 'Realiseerde mij dat de Vietnamgeneratie betere muziek had dan de aidsgeneratie.'

Heeft het enig belang voor de lezer om te weten met welke muziek de auteur zich omringt? O ja, omdat ook de gekozen woorden een ritme hebben en de gedachten en gedragingen van de personages de lezer kunnen meevoeren in een wals-, hiphop-, of een verwarrend, opwindend, wisselend tempo, dat hallucinatoire beelden oproept.

Niet meteen naar het verhaal vragen, en zeker niet naar de naakte logica; alsof je door het begrijpen daarvan een beter mens wordt. Er is wel een betere schrijver, die bijvoorbeeld schrijft:

'Dus wat houdt je werk bij Foute Apen precies in?', vraagt de dokter. 'Straf je kwaadaardige mensen?' 'Nee, meestal vermoorden we ze gewoon.' 'En dat vermoorden is geen straf?' 'Wel als je het doet om iets te vergelden. Maar daar is het de organisatie niet om te doen. Wij proberen de wereld alleen maar beter te maken.'

De recensent van The New York Times Book Review noemde Bad Monkeys (in de Nederlandse vertaling: Oog om oog) 'een soort sciencefictionachtige Catcher in the Rye'. Een vrouwelijke Holden Caulfield, een sociopaat, geheime genootschappen, en de belangrijkste vraag: wat is echt en wat is illusie?

Matt Ruff (1965) is een auteur die er niet op betrapt kan worden dat hij twee keer hetzelfde boek schrijft. Wat zijn boeken gemeen hebben is een afkeer van schijnbaar logische verhaal- of levenswendingen.

Oog om oog begint in een witte kamer, in de gekkenvleugel van de gevangenis van Clark County, in Las Vegas. Een vrouw van in de dertig, naam: Jane Charlotte, gekleed in een oranje gevangenisoverall, kijkt naar de foto van een lachende politicus aan de muur. De deur gaat open en een man in een witte jas komt binnen, die zich voorstelt als Dr. Richard Vale. Jane is gearresteerd voor moord en vertelt over de afdeling Foute Apen van een geheime organisatie, waarvan de officiële namen van de afdelingen luiden: het Departement van Optimaal Gebruik van Middelen en Personeel, oftewel Kosten-Baten, het Departement voor Alomtegenwoordig Periodiek Toezicht, en het Departement voor de Laatste Beschikking over Onverbeterlijke Personen.

Dat Jane Charlotte een man heeft gedood is duidelijk vanaf het begin. Maar wie is zij? Wat is er waar van haar bizarre ontboezemingen? Een thriller (is het er wel een?) met een ontknoping die in de lucht blijft trillen als een zieke aap. Het is een zegen: een auteur die naar Hunky Dory en Scary Monsters van David Bowie luistert, terwijl hij de laatste hand legt aan zijn manuscript.

Naaktportret - Loes den Hollander.

Karakter; 320 pagina's; € 19,95; ISBN 978 90 6112 116 9.

Mooie verweving van droom en nachtmerrie, geheimen als kwelgeesten, en de angst om de werkelijkheid van heden en verleden onder ogen te zien. Tot er geen ontsnappen meer mogelijk is. En de echte en vermeende doden het slot op het hart ontgrendelen.

De misleiding - Charlotte Link.

The House of Books; 432 pagina's; € 17,90; ISBN 978 90 443 1967 5.

'Terwijl ze stierf bad ze voor haar kind.' Het mocht niet baten. Psychologische thriller van populaire Duitse auteur. Wie kent zijn intieme naasten werkelijk en weet of hij/zij niet met een moordenaar vrijt? De gevolgen van kapotte dromen.

Vermist - Chris Mooney.

The House of Books; 320 pagina's; € 16,90; ISBN 978 90 443 1966 8.

'Echte tragedies zijn geen conflicten tussen goed en kwaad. Het zijn conflicten tussen twee goede zaken.' Schu

ld, vertaald in verdriet. Als er een hemel is, kan je iemand dan alsnog vertellen hoe erg je het allemaal vond?

Meer over