One True Vine

Stapels klinkt alsof ze in de huiskamer naast je zit. Het tempo is traag, wat haar alle tijd geeft haar stem de juiste kleur en dynamiek te geven

Gijsbert Kamer

Mavis Staples (73) is al meer dan een halve eeuw zangeres van diepe in gospel doordrenkte soulmuziek. Ze maakte in de jaren zestig - inmiddels klassieke - platen met de Staple Singers voor het Staxlabel en is de laatste tien jaar weer het middelpunt van belangstelling onder soulliefhebbers.

Hoe krachtig haar stem ook, ze blijkt al jaren het best in vorm wanneer een grootheid uit een iets ander muzikaal metier zich over haar ontfermt. Zoals Prince eind jaren tachtig of sinds 2010 Jeff Tweedy, de voorman van Wilco.

De plaat die ze drie jaar geleden samen opnamen, You Are Not Alone was al mooi, maar de twee vinden elkaar nog beter op One True Vine.

Het is een compromislozere plaat, waarin de zangeres veel soberder begeleid wordt en ingetogener zingt dan ooit. Waar You Are Not Alone nog wel eens uitbundig maar voorspelbaar de klassieke gospel-euforie omarmde, klinkt er op One True Vine meer twijfel door. De drie door Tweedy geschreven liedjes zijn net als de overige door hem geselecteerde nummers (van onder meer Low, George Clinton en Nick Lowe zin introspectief en klinken klein en intiem.

Precies op maat gesneden voor Mavis Staples, die prima uit de voeten kan met dit repertoire waarin ze meer zoekende lijkt, wat meer spanning veroorzaakt dan de wat uitbundiger jubeltoon die ze gewoon was in te zetten.

Stapels klinkt op One True Vine vaak alsof ze in de huiskamer naast je zit. Producer Jeff Tweedy houdt de instrumentatie spaarzaam en zet waar nodig een koortje in. Het tempo is traag, wat Staples steeds alle tijd geeft haar stem precies de juiste kleur en dynamiek te geven.

Meer over