Omroeporkesten hebben zich juist in hoge mate onderscheiden

De opmerkingen die Jan Willem Loot zich permitteert in (Binnenland, 15 september) dwingt mij als chef-dirigent van het Radio Filharmonisch Orkest (RFO) en voormalig chef van de Radio Kamer Filharmonie (RKF) tot een reactie....

Loot schrijft: ‘Het Radio Filharmonisch Orkest heeft onder leiding van Edo de Waart en Jaap van Zweden geprobeerd Mahler en Bruckner mooier te spelen dan het Concertgebouworkest. Ze hadden zich beter kunnen onderscheiden met het uitvoeren van bijzonder repertoire, bijvoorbeeld muziek uit het begin van de 20ste eeuw, zoals Schönberg, en van Nederlandse componisten.’

De afgelopen vijf jaar dirigeerde ik bij voornoemde orkesten werken van de Nederlandse componisten als Tristan Keuris (zes werken), Hans Kox twee symfonieën), Hans Henkemans, Robin de Raaff, en Peter Jan Wagemans (de opera Legende). Ook hebben wij ons (naast de werken uit het begin van de 20ste eeuw van Schönberg, Berg en Webern) gestort op moderner repertoire van Salonen, Carter, Berio, Dallapiccola, Rihm, Nono, Adams (John en John Luther), Chin, Hendrickx, MacMillan, Raskatov en Pärt.

Dit is maar een kleine greep uit het repertoire dat het RFO en de RKF hebben uitgevoerd in de afgelopen jaren. Van de bekendere componisten voerden wij nog niet eerder in Nederland uitgevoerde werken op zoals Barbers opera Vanessa en Kullervo van Sibelius. Veel van de genoemde Nederlandse composities waren wereldpremières. Duidelijk mag zijn dat onze blik niet louter gericht was op de Bruckners en Mahlers.

Extra wrang is de context dat deze uitvoeringen tot stand zijn gekomen vanuit een situatie die de overheid bij mijn aanstelling als chef-dirigent bij het Muziekcentrum van de Omroep (MCO) had gesteld: bezuinig 100 musici weg bij de orkesten. Een exercitie die ik samen met directeur Anton Kok heb uitgevoerd, en waar ik weken niet van heb kunnen slapen.

Dat uitgerekend Jan Willem Loot met deze onjuistheden probeert deze orkesten schade toe te brengen, is niet alleen een klap in het gezicht van mij persoonlijk maar ook voor alle musici die dagelijks alles van zichzelf geven.

Het is spijtig dat ik deze brief moet schrijven, maar vind het genant om in het buitenland te moeten uitleggen wat de voormalige directeur van het Koninklijk Concertgebouworkest in zijn eigen land aanricht.

Meer over