Om nu te zeggen dat er hier op de redactie een wilde borrelcultuur heerst: nou, nee

null Beeld Floris van Roekel
Beeld Floris van Roekel

Om nu te zeggen dat er hier op de redactie een wilde borrelcultuur heerst: nou, nee.

Het kan zijn dat ik gewoon iets mis. Dat er overal dolle party’s zijn waar ik niks van weet. En we vieren heus wel eens iets hier. Dan komt collega Chris Buur de nodige Negroni-achtige cocktails bij het koffie-apparaat mixen. Echt lekker.

Maar ik mis het ouderwetse slempen op een vrijdagmiddagborrel soms wel. Toen schrijver Stephanie Hoogenberk voorstelde om eens te gaan kijken bij een vrijmibo op de Amsterdamse Zuidas, vond ik dat dus meteen een goed plan.

Ze schetste taferelen van roof-kippen die hard gaan op hard-werkende juristen en consultants. Stephanie gaat uiteindelijk naar cafe De Blauwe Engel en heeft zoals altijd weer een scherp oog voor de schijnbaar gewone personages. Ze ontmoet Joop en Barry, die de borrel van geestig commentaar voorzien. Op de muziek van Kraantje Pappie wordt er op de dansvloer heel wat afgetongd. Joop: ‘Dat wordt een blowjob in de struiken, daar word ik nou zo blij van.’ Wij ook Joop!

Meer over