postuum

Norm MacDonald (1959-2021), favoriete komiek van zijn collega’s, zocht altijd de grenzen van de grap op

De Amerikaanse comedian Norm MacDonald is dinsdag overleden aan de gevolgen van kanker. Hij werd groot met zijn ontregelende humor.

Norm MacDonald in 2017.  Beeld Amy Harris/Invision/AP
Norm MacDonald in 2017.Beeld Amy Harris/Invision/AP

Toen het nieuws over het overlijden van de bekende 61-jarige Canadese comedian Norm MacDonald bekend werd, deelden veel mensen online hun favoriete moment. Dat was in de meeste gevallen een fragment uit The Tonight Show with Conan O’Brien, waar MacDonald te gast was. Nu is O’Brien zelf groot geworden met ontregelende humor, maar toen MacDonald naast hem plaatsnam moest hij al snel erkennen dat hij hier niet tegenop kon. Het opzetje van het gesprek lijkt simpel. Waar Norm zijn materiaal vandaan haalde? Overal, zegt MacDonald, hij hoorde net in de taxi naar de studio nog een mop van de chauffeur. Je gaat hier een mop van een taxichauffeur vertellen, vraagt O‘Brien. Zeker, MacDonald steekt van wal.

Volgt een schier eindeloos relaas over een mot die op bezoek gaat bij een voetendokter en daar zijn hele zielenleven bloot legt. Naarmate het rammelende relaas duurt en duurt en MacDonalds met zijn droge voordracht ruimschoots de grenzen van het ongemak is gepasseerd, zien we de wanhoop in de ogen van de gastheer groeien. ‘Hoe lang duurde die taxirit eigenlijk?’, vraagt hij op een gegeven moment. MacDonald plakt er onverstoorbaar nog een paar minuten aan vast. De pointe komt uiteindelijk volkomen onverwacht uit de lucht vallen. O’Brien is inmiddels een gebroken man. ‘Mag ik de kijkers feliciteren die nog altijd zitten te kijken’, zegt hij. O‘Brien meldde vandaag op Twitter dat hij nooit meer zo hard zou lachen als met MacDonald.

De dood van MacDonald op dinsdag 14 september kwam als een schok, ook voor zijn collega’s. Zijn familie meldde dat zijn overlijden 9 jaar na een diagnose met kanker kwam, iets wat hij buiten zijn familiekring voor zich had gehouden. MacDonald werd door zijn collega’s vaak genoemd als hun favoriete komiek, misschien wel omdat hij altijd en onder alle omstandigheden de grenzen opzocht: in de manier waarop zijn voordracht soms leek op het voorlezen van treinvertragingen, in combinatie met soms uitzinnige uitspraken.

Hij werd geboren in Quebec en kwam via het bloeiende comedycircuit in Canada in de Amerikaanse televisiewereld terecht, eerst als tekstschrijver bij de populaire sitcom Roseanne en in de tweede helft van de jaren negentig bij de vaste cast van de satirische show Saturday Night Live waar hij excelleerde als een van de zogenaamde nieuwslezers van het vaste onderdeel Weekend Update. Hier nam hij onverstoorbaar als altijd publieke figuren als Bill Clinton, O.J.Simpson, Burt Reynolds en David Hasselhoff op de hak. En ook hier, wat een rode draad in zijn carrière bleek, lag hij snel overhoop met de leiding.

Met de kanker in zijn lijf maakte hij grappen over de strijd die mensen met hun ziekte voeren. ‘Als je overlijdt dan verdwijnt toch ook de kanker?’, zei hij. ‘Dus niemand heeft gewonnen. Ik zie het meer als gelijkspel.’

Meer over