Nieuws

Nomadland, Borat 2, The Crown en The Queen’s Gambit grote winnaars bij Golden Globes

De Amerikaanse roadmovie Nomadland van Chloé Zhao triomfeerde zondagavond bij de Golden Globes, met bekroningen in de categorieën beste drama en beste regie. De sterren die de prijzen in ontvangst namen, zaten thuis achter de laptop. Soms met de kinderen op schoot, anderen in hun pyjama.

Zo zag de uitreiking van de Golden Globes er dit jaar uit: de genomineerden achter presentator Joaquin Phoenix op een scherm.  Beeld AP
Zo zag de uitreiking van de Golden Globes er dit jaar uit: de genomineerden achter presentator Joaquin Phoenix op een scherm.Beeld AP

In Nomadland, de speelfilm van de 38-jarige Chinese regisseur Zhao, trekt een pas dakloos geworden zestiger (actrice Frances McDormand) door het Amerikaanse Westen in haar aftandse campertje. Ze is opgenomen door een groep oudere en eveneens dakloze seizoensarbeiders; buiten boord gevallen babyboomers die de Amerikaanse droom niet meer konden bijhouden.

De film won eerder al de Gouden Leeuw op het filmfestival van Venetië. Zhao verhuisde als tiener vanuit China naar de Verenigde Staten, waar ze film studeerde. Ze brak in 2017 door met haar rodeo-drama The Rider, dat zich afspeelt op het reservaat van de Lakota Sioux. Zhao was pas de tweede vrouw ooit die een Globe won in de categorie regie; enkel Barbara Streisand ging haar in 1984 voor, met Yentl.

Ook Borat Subsequent Moviefilm mag zich een grote winnaar noemen. De vervolgfilm van het Kazachstaanse typetje van de Britse komiek Sacha Baron Cohen won de award voor Beste musical of komedie, en beste acteur in dezelfde categorie.

The Crown

Bij de televisie-sectie van de sinds 1944 uitgereikte prijzen heerste The Crown, de inmiddels in het vierde seizoen verkerende serie over de Britse royals. Naast de award voor beste drama werd ook een drietal acteurs bekroond: Emma Corrin en Josh O’Connor voor hun spel als prinses Diana en prins Charles, en Gillian Anderson (bijrol) als Margaret Thatcher.

De wereldwijde hit The Queen’s Gambit werd uitgekozen tot beste mini-serie, en zag ook hoofdrolspeler Anya Taylor-Joy bekroond. Beide titels zijn te zien bij Netflix, dat vooraf ook al de meest genomineerde streamingdienst en studio was. Ook Canadese comedyserie Schitt’s Creek won meerdere prijzen. En acteur John Boyega won voor zijn op ware feiten gebaseerde rol als politieagent in Red, White and Blue, een van de onder de noemer Small Axe verenigde vijf BBC-films van de in Amsterdam woonachtige Britse regisseur Steve McQueen.

De awardshow was enkele maanden uitgesteld vanwege het coronavirus. Het presentatieduo Tina Fey en Amy Poehler had zich verdeeld over Manhattan en Beverly Hills, aan de weinige gala-tafeltjes in de twee zalen zaten dit maal ziekenhuismedewerkers in plaats van sterren. Die sterren waren er ook, maar dan vanuit huis en achter de camera van hun computer.

Pyjama

Soms opgedirkt en met geboend kroost op schoot, soms ook niet: Jodie Foster won haar award voor beste vrouwelijke bijrol (film) als advocaat in het Guantanamo-drama The Mauritanian gewoon in haar pyjama. De onvermijdelijke verbindingsproblemen trof de beste mannelijke bijrol-winnaar Daniel Kaluuya. Nét toen de acteur Fred Hampton wilde eren, de in 1969 vermoorde Black Panther-voorman die hij gestalte geeft in het historische drama Judas and the Black Messiah, haperde z’n microfoon.

Chadwick Boseman won postuum in de categorie beste filmacteur drama, voor z’n spel als getergde muzikant in Ma Rainey’s Black Bottom. De weduwe van de vorig jaar op 43-jarige leeftijd overleden steracteur (o.a. Black Panther) nam de prijs in ontvangst. Actrice Andra Day won als beste actrice in dezelfde categorie, voor haar vertolking als de legendarische jazz-zangeres in The United States Vs. Billie Holiday.

Het beste filmscenario ging naar het waargebeurde rechtbankdrama The Trial of the Chicago 7 van Aaron Sorkin. Het goeddeels Koreaans gesproken gezinsdrama Minari won de Globe voor beste film in een vreemde taal, maar zal als Amerikaanse productie straks bij de Oscars niet meedingen in de categorie voor beste internationale speelfilm.

Onder vuur

De organisatie van de Golden Globes lag onder onder vuur, in de weken voorafgaand aan de uitreiking. Een deel van de selecte groep stemmers, zo’n negentig in de Verenigde Staten werkzame internationale journalisten, hadden zich (niet voor het eerst) laten trakteren op snoepreisjes door de te nomineren producties.

Ook werd aangestipt dat The Hollywood Foreign Press Association-club nog altijd geen één zwarte journalist kent. Presentatoren Fey en Poehler ridiculiseerden de organisatie nog maar eens: ‘ongeveer negentig niet-zwarte internationale journalisten die junkets (groepsinterviews) aflopen, op zoek naar een beter leven’. De HFPA trok ook zelf het boetekleed aan en beloofde beterschap tijdens de show; ‘we moeten zwarte journalisten werven’.

Maar ook bij alle kritiek blijven de Globes een pr-machtsfactor in de film- en seriewereld. Het gala bezit anciënniteit en profiteert van de koppeling met de almaar belangrijkere televisiepoot, waar de Oscars enkel naar films gaan. De uitreiking is goed getimed, aan het begin van het prijzenseizoen, en ook wat losser dan het vaak wat stijve en te lange Oscar-evenement.

Een échte graadmeter voor die Oscars zijn de Globes meestal niet; vaak lopen de winnaars uiteen. Maar in dit filmjaar, waarin de bioscopen grotendeels dicht waren en niemand precies weet welke titels het nou goed deden (of zouden hebben gedaan), bezit zo’n Globe-bekroning toch wel iets van voorspellende waarde. Zo deed Oscar-favoriet Nomadland dus goede zaken.

Meer over