Documentaire

Nima Temba Sherpa

Sherpa op weg naar de top

De westerse fascinatie voor Tibet is onbegrensd. De mysterieuze schoonheid
van het landschap; het tragische lot van de zuivere, wijze, door de Chinezen gemangelde Tibetanen: het is voer voor fotografen, muzikanten, filmsterren en filmmakers.

Na Die Salzmänner von Tibet, Windhorse en Himalaya, L'enfance d'un chef, Seven Years in Tibet en Kundun is er nu Nima Temba Sherpa, een 50 minuten durende combinatie van een antropologische documentaire en het verslag van een bergbeklimming.

In Nima Temba Sherpa volgt Margriet Jansen Nima. Net als zijn zes broers is hij geboren in de Rolwaling-vallei in de Himalaya. De oudste broer deelt het land met zijn ouders, de anderen zijn naar Kathmandu getrokken,
omdat hun land in de vallei te klein is om in het levensonderhoud van alle kinderen te voorzien.

Vanaf zijn twaalfde werkt Nima als drager voor bergbeklimmersexpedities, als keukenhulp, kok, assistent en nu alweer zeventien jaar als leider. Net als zijn vader ooit deed. Nima hoopt dat hij er zoveel geld mee verdient dat zijn kinderen naar school kunnen. Zodat zijn zoon niet de bergen in hoeft, maar arts kan worden.

Tijdens Nima's derde beklimming van de 8201 meter hoge Cho Oyu, stuit de expeditie op het levenloze lichaam van een Australiër. 'Als het geluk met
je is, bereik je de top', weet Nima, die vóór de beklimming offers brengt en Boeddha om hulp bidt. De hardwerkende sherpa kent de
weersomstandigheden en de berg uitentreuren, en voelt beter aan of klimmers in staat zullen zijn de top zullen halen dan zij zelf. 'Maar er zijn altijd eigenwijze klimmers die niet luisteren.'

Dat is geen nieuws. Nima Temba Sherpa duurt ook te kort om veel van de sherpa's te weten te komen; de opnamen van de beklimming zijn ook niet al te spectaculair. Margriet Jansen klom zelf mee tot 5650 meter hoogte.
Daarna namen Lakpa Sherpa (tot 7400 meter) en Tore Rasmussen (8201) het camerawerk van haar over. Tot slot is er taart. Happy Summit staat daarop.


Meer over