NIETS IS WAT HET LIJKT BIJ DAVID LYNCH

Mulholland Drive is de achtste film in een reeks van tien die door de Volkskrant wordt uitgebracht. David Lynch maakte een prachtige nachtmerrie....

Mulholland Drive, van David Lynch, speelt niet toevallig in hedendaagsHollywood, 's werelds dromenhoofdstad. In de openingsscène kijkt een RitaHayworth look-a-like (Laura Harring) in avondjurk dromerig voor zich uitop de achterbank van een stretched limousine, als de wagen plotseling aande kant van de weg wordt gezet en de chauffeur een pistool op haar richt.Voor hij de trekker kan overhalen, botst een auto in volle vaart op delimousine.

Als de verleidelijke brunette weer bij haar positieven is, wankelt zevan Mulholland Drive, door de heuvels, naar het stadscentrum, waar zeonderdak vindt in het verlaten huis van een oude filmster. Daar wordt zede volgende dag gevonden door de naïeve, blonde Betty (Naomi Watts, nu tezien in Peter Jacksons King Kong), die uit de provincie naar Hollywood isgekomen om ontdekt te worden.

De brunette herinnert zich niets meer, zelfs niet haar naam. In haarhandtasje zit geen enkele aanwijzing, alleen een enorme berg dollars en eenvreemdsoortige, blauwe sleutel. Samen proberen de twee te achterhalen water gebeurd kan zijn. 'Net als in de film', zegt de blondine.

Parallel aan deze plotlijn wordt een gefrustreerde filmmakergeïntroduceerd die door maffiose studiobazen gedwongen wordt een anderehoofdrolspeelster te kiezen, en wordt in een achterafkantoor een man opwonderlijke wijze van zijn adresboek beroofd.

Zo gaat het in hoog tempo door. Met steeds weer nieuwe, vreemdepersonages (een cowboy, een dwerg, een prachtig playbackendenachtclubzangeres), die even snel weer uit het zicht verdwijnen.

Mulholland Drive was oorspronkelijk bedoeld als televisie-serie, maarde 100 minuten durende, 7 miljoen dollar kostende pilot werd afgekeurd doorde Amerikaanse televisiereus ABC (die eerder kapitalen verdiende aan deLynch-serie Twin Peaks). Te langzaam, te vreemd en te aanstootgevend,luidde het oordeel.

Het Franse StudioCanal ontfermde zich over het project en doneerde nogeens hetzelfde bedrag, waardoor Lynch 45 minuten nieuw materiaal aan depilot kon toevoegen. Het resultaat is een surrealistische, intuïtieve filmnoir, die alle verhaalconventies van Hollywood aan zijn laars lapt.Mulholland Drive werd in Cannes bekroond met de regieprijs; Lynch kreegbovendien een Oscarnominatie voor zijn regie. Het is terechte lof voor eeneigenzinnig filmmaker en een zinnenprikkelende film, waarin droom (ofbeter: nachtmerrie) en werkelijkheid, heden en verleden, goed en slecht,echt en namaak, filmindustrie en maffia, blond en bruin, serveerster enfilmster, ode en satire naadloos in elkaar overlopen. Althans zo lijkt het,maar in het meesterlijke Mulholland Drive is niets wat het lijkt.

Meer over