Natalee, the musical: smakeloos en niet grappig

Een Amerikaanse tiener die verdwijnt op Aruba, een Nederlandse verdachte, non-stop tv-verslaggeving, een hysterische moeder – de geschiedenis rond Natalee Holloway kent genoeg drama.

Het theatergezelschap PIPS:lab, dat eerder spectaculaire multimediale voorstellingen op De Parade bracht, maakte met de Rotterdamse kunstenopleiding Codarts een voorstelling over de verdwijning van het Amerikaanse meisje.

De groep is met name geïnteresseerd in het gegeven dat persoonlijk leed entertainment is geworden, waar uiteindelijk zelfs grof geld aan is verdiend.

En welke theatervorm past hier het best bij? Musical natuurlijk, in zijn meest suikerzoete vorm. Voor zo’n parodie moet je van goede huize komen en ook theatraal wat te vertellen hebben. Helaas schiet deze voorstelling zijn doel voorbij.

In korte scènes presenteert het gezelschap de ‘hoogtepunten’ uit de zaak: moeder Beth, Peter R. de Vries, de tv-uitzending, de bekentenis. Alle karakters worden even overdreven gespeeld, maar hun liedteksten zijn niet scherp, laat staan grappig.

Tussendoor geeft de groep flauwe, zelfbedachte voorbeelden van commerciële uitwassen: Joran-ringtones, McBeth-burger bij McDonald’s, de radioshow Op zoek naar de nieuwe Joran.

Sommige overdreven suikerzoete musicalliedjes zijn best aardig, maar de vraag blijft: welk verhaal wil PIPS:lab nou vertellen? Nu is het toch vooral lachen om die gekke moeder, die rare Patrick en die sensationele Peter R. Van een toch al niet zo smaakvol onderwerp is een smakeloze voorstelling gemaakt.

Meer over