Nachtbus naar Andalusië

Inspiratie en creativiteit zijn net zo wispelturig als een kat

Cabo de Gata luidt de oorspronkelijke titel van de kleine, pretentieloze roman van de Duitse schrijver Eugen Ruge (1954). Een treffende titel, want het grootste deel van de roman speelt zich af in Cabo de Gata, een Spaans vissersdorp aan de kust van Andalusië en bovendien maakt een poes deel uit van het verhaal, wat in een oord dat Kaap van de Kat betekent, nauwelijks toeval kan zijn. Het is dan ook een raadsel waarom de Nederlandse uitgever de vertaling de titel Nachtbus naar Andalusië heeft gegeven.

De ik-verteller in de roman is een succesvolle schrijver, die zich het moeizame begin van zijn literaire carrière herinnert, ruim vijftien jaar geleden. De man, begin 40, heeft zijn baan als chemicus opgegeven en heeft zich voorgenomen een roman te schrijven. Zijn bestaan in de Oost-Berlijnse wijk Prenzlauer Berg is vastgelopen in routine en met de roman wil het evenmin vlotten. Een radicale breuk lijkt de enige uitweg. Hij reist naar Spanje en komt toevallig terecht in het dorp Cabo de Gata, waar hij merkt dat hij het ene eentonige bestaan heeft verruild voor het andere. Met de roman gaat het amper beter. Elke beginzin wordt verworpen.

Bij lezing dringt de gedachte zich op dat Eugen Ruge over zijn eigen literaire start heeft geschreven. Ook hij was eerst wetenschapper en ging op latere leeftijd schrijven. Als ook nog een grootmoeder opduikt die tijdens de Hitler-dictatuur als balling in Mexico woonde, is de sprong naar Ruges debuutroman In tijden van afnemend licht snel gemaakt. Deze roman, waarin hij op soms hilarische wijze het leven van een Oost-Duitse familie kort voor de ondergang van de DDR beschrijft, werd een groot succes. Ruge won er in 2011 de Duitse Buchpreis mee.

Maar hoe ontstaat succes? Om die vraag draait het in Nachtbus naar Andalusië. En het is uitgerekend een poes die de ik-verteller bijbrengt, dat succes niet kan worden afgedwongen. Inspiratie en creativiteit zijn even wispelturig als een kat. Met het verblijf In Cabo de Gata eindigt niet een schrijverschap, maar begint het juist, zoals de lezer die In tijden van afnemend licht kent, weet.

Uit het Duits vertaald door Josephine Rijnaarts.

undefined

Meer over