Muzikale zwerver met steelgitaar

De roem zat Chris Whitley op de hielen. Maar voor die hem kon inkapselen, wist de zanger en dobro-gitarist steeds zijstraten in te duiken....

Uit het niets kwam in 1991 Whitleys album uit bij Columbia: Living With The Law, een broeierige bluesrockplaat met weidse gitaarpartijen, sinistere zang en surrealistische teksten, in de atmosferische productie van Daniel Lanois. De plaat kreeg goede kritieken, het titelnummer en Big Sky Country werden kleine hits, en Whitley stond te boek als belofte.

Hij ging op tournee met Tom Petty, maar ineens was Whitley verdwenen. Hij zou zijn heroïnegewoonte weer hebben opgepakt. Na vier jaar dook hij op, met het grunge en noise-experiment Din of Ecstasy. De plaat werd slecht begrepen door Whitleys fans uit de Americana-hoek, maar Whitley drukte zijn avantgardistische ‘punkblues’ door in Terra Incognito, en kreeg naam als cultzanger en muzikale zwerver, die niet was geïnteresseerd in commercieel succes.

In 1998 volgde opnieuw een omslag. Whitley nam de akoestische plaat Dirt Floor op, in één dag, alleen, in een houthakkershut in Vermont. Met de plaat keerde Whitley terug naar zijn kale blues van de wide open spaces. De plaat werd geroemd als ‘intens en virtuoos’.

Chris Whitley vertrok weer. Hij toerde door Europa, Australië, de Balkan. In interviews zei hij geen woonplaats meer te hebben. In 2001 bracht Sony de singles-collectie Long Way Around uit. Whitley klom weer uit een dal, maakte twee nieuwe platen en deed een Amerikaanse tournee. Vorige maand moest die plotseling worden afgebroken. Whitley was doodziek.

De zanger en steelgitarist overleed zondag in zijn geboorteplaats Houston, op 45-jarige leeftijd.

Meer over