Mooie McDermid

Vervelend dat tegenwoordig elk misdaadboek waarin een seriemoordenaar actief is, vergeleken dient te worden met het kleine oeuvre van Thomas Harris....

Toegegeven, in de boeken van McDermid zijn (soms) ook seriemoordenaars actief, maar verder is elke vergelijking onzin. Hannibal Lecter (toch een ietwat mythische superman) is met geen enkel ander literair personage vergelijkbaar. De hoofdpersonen uit de boeken van McDermid zijn daarentegen gewone mensen van vlees en bloed, de couleur locale is bijzonder Brits en de verhaallijnen zijn zeer realistisch. Bij Harris is dat laatste zeker niet het geval.

In A Place of Execution (HarperCollins, import Nilsson & Lamm;fl. 39,95) verdwijnen in 1963 kort na elkaar drie kinderen. De laatste is de 13-jarige Alison Carter, die spoorloos verdwijnt uit het afgelegen gehucht Scardale. De jonge en ambitieuze inspecteur George Bennett bijt zich vast in deze moordzaak, waarbij hij het zonder lijk dient te stellen. Hij heeft toch succes, een man wordt opgepakt en veroordeeld.

Jaren later vertelt hij het verhaal aan een journaliste die van plan is een boek te schrijven over de vermiste kinderen. Het boek is zo goed als klaar, als Bennett, inmiddels gepensioneerd, zich plotseling terugtrekt uit het project. Journaliste Catherine Heathcote gaat dan zelf op onderzoek uit. De lezer is ondertussen al verschillende malen op het verkeerde been gezet.

McDermid schreef opnieuw een meesterlijke psychologische thriller, waarin werkelijk alles klopt: de flashbacks, de karakters, de beschrijvingen van het geïsoleerde Scardale, waarvan de bewoners de nodige geheimen meezeulen, de twijfels van George Bennett. Kortom, een prachtboek, waarbij - nogmaals - elke vergelijking met Thomas Harris je reinste flauwekul is.

Meer over