Mooie liedjes en ongemakkelijke momenten bij Mylou Frencken

Conferences houden is niet het sterkste punt van Frencken, dat levert een aantal ongemakkelijke momenten op. Pas als ze liedjes zingt, is ze in haar element en komt de voorstelling goed op gang.

Zinloos zuchten door Mylou Frencken.Beeld Govert de Roos

Zinloos zuchten, wat zou cabaretière Mylou Frencken daar precies mee bedoelen? Aan het begin van haar in Braziliaanse sferen gehulde voorstelling pakt zij een boek van Fernando Pessoa. Zijn gedichten kenmerken zich door vergeefs verlangen en passieve pijn, een levensstijl die Frencken nog best fijn lijkt, zo in de zon op het terras, met een glas wijn en stukje worst erbij. Zangers als Caetano Veloso kunnen het ook zo goed: zelfs als zij zuchten in hun muziek, heeft het al zin. Zo zit Mylou Frencken vol verlangen naar het Braziliaanse temperament, en wist zij al van jongs af aan al dat ze een keer met een Braziliaanse man wilde verkeren.

Zinloos zuchten

Cabaret

Mylou Frencken.
Regie: Eva Bauknecht.
2/10, Toneelschuur Haarlem.
Tournee t/m 9/12

Dat avontuurtje zou er komen in een travestietenclub in Lissabon, al is de conference over die wilde nacht niet bepaald een hoogtepunt in de voorstelling. Conferences houden is niet het sterkste punt van Frencken. Omdat zij vaak het zaallicht aan laat en interactie zoekt met het publiek, levert dat een aantal ongemakkelijke momenten op. Ook de verhaallijn over haar vader, een notaris die zich liet gaan in het casino, komt niet helemaal uit de verf.

Wat Frencken het beste kan, is liedjes schrijven en zingen. Gelukkig doet ze dat veelvuldig: aan het einde komt de voorstelling goed op gang met een serie geslaagde cabaretliedjes over de kinderen die het huis verlaten, een gepensioneerd stel dat tangolessen neemt en over een vreselijke ziekte genaamd 'artiest'. Het spel van gitarist Ronald Schmitz is een mooie verrijking. Hier is Frencken in haar element en kan het publiek rustig achterover leunen en genieten van de muziek.

Meer over