Mooi gegeven in ‘Koffers op reis’ met nogal opzichtige filosofie

jeugdtheater Een man en een vrouw kruisen elkaars pad. Koffers op reis toont dat kruispunt met een grote hoeveelheid koffers, die staan voor het karakter maar ook de vergaarde levenservaring van de twee....

Midden op het toneel een wegwijzer: borden met onbekende icoontjes wijzen allerlei kanten op.

Het verschil tussen meneer Papel, een praatgrage charmeur, en de nuffige juffrouw Colchica, is uit de lading op het toneel geplaatste koffers op te maken. Colchica heeft haar mooie, nette en gelabelde koffers in een diagonale slagorde opgesteld. Links en rechts daarvan vormen twee ongeordende stapels de bagage van Papel. Die is van het type reiziger dat vooral graag onderweg is maar niet zo nodig ergens hoeft te komen.

De Vlaamse auteur Geert Genbrugge heeft een mooi gegeven beet, met een nadrukkelijke filosofische dimensie maar laat die filosofie nogal opzichtig in de tekst toe. Dat is niet allemaal even speelbaar. Tegelijk is het beeld van die verzameling koffers, beloftevol van buiten en dikwijls wonderlijk van binnen, een krachtig, poëtisch beeld. Op het eind komen die twee samen als de man zijn laatste charme offensief op de beetje bij beetje ontdooiende juffrouw loslaat. Hij klapt allemaal koffers open waardoor een fraai beeld ontstaat. Dan zetten de twee hun reis samen voort.

Ron van Lente en Wieky de Boer maken van het spel om passie een scherp steekspel, drijvend op flarden tangomuziek. Ze smeden een fraaie combinatie van orde en chaos, plan en toeval.Bart Deuss

Meer over