BoekenKort

Miriam Bunnik gaat op zoek naar het Italië achter de clichés

Clichés zijn een uitstekende manier om een land te leren kennen, schrijft auteur en vertaler Miriam Bunnik (1983) in Koffiebars en carabinieri, want ze zijn altijd ergens op gebaseerd. Dus vertelt ze over haar geliefde Italië aan de hand van Vespa’s, pasta en Pinocchio. Met aanstekelijk enthousiasme beschrijft ze de voetbalcultuur in Genua, verklaart ze het belang van Dante en zoekt ze uit hoe de Italiaanse vlag aan zijn kleuren komt. Niet door diepgravende studie, maar door een praatje aan te knopen met gewone Italianen. Wie een beetje bekend is met het land, zal weinig nieuws leren. Maar Bunniks tripjes door de laars leveren fijne anekdotes op.

Zo gaat ze langs bij Demetrio in het zuidelijke plaatsje Termoli. De oude tabaccaio is gek op zijn eigen handelswaar en rookt nog altijd twee à drie pakjes per dag. Zijn tabakswinkel is net een ‘vergeelde encyclopedie’, schrijft Bunnik, en staat vol met snuisterijen – niet te koop! Demetrio hoopt dat zijn dochter de familiezaak zal laten voor wat hij is: het is hard werken, en eigenlijk krijg je er weinig voor terug.

null Beeld Wereldbibliotheek
Beeld Wereldbibliotheek

Miriam Bunnik: Koffiebars en carabinieri – Een ander boek over Italië. Wereldbibliotheek; € 20.

Meer over