BOEKENJE KEEK TE VER: EEN WANDELING

Minicursus ‘landschaplezen’ moet het hebben van goed gekozen citaten

null Beeld Van Oorschot
Beeld Van Oorschot

Het valt Marjoleine de Vos, de columnist en dichter die in het Noord-Groningse Zeerijp woont, nog helemaal niet mee om uit te leggen waarom wandelen in die contreien haar zo goed doet. Brandnetels, sloten, akkers, wierden en in de verte het kerkje van Eenum (twaalfde eeuw), vogelgeluiden en zonlicht: het is de vraag wie je daarmee kunt verleiden. Voorts helpt het niet, dat De Vos zwijmelt bij de gedachte aan ‘hoe mooi aardappelen bloeien’, of dat je daarginds je fiets niet op slot hoeft te zetten, en dat ze geniet van al die praatjes op straat en het voortdurende groeten – want in zo’n dorp kennen ze elkaar allemaal. Een schrikbeeld voor de stadsbewoner die op zijn anonimiteit gesteld is. Toch is Je keek te ver als minicursus ‘landschaplezen’ geslaagd; niet zozeer door de woorden van De Vos zelf, maar wel door haar citaten. Door dit essay heen strooit ze toepasselijke regels van Hanlo, Jellema, Kopland, Szymborska, Van Toorn, Proust, Pessoa en K. Michel, en díe zijn allemaal goed. (Arjan Peters)

Marjoleine de Vos: Je keek te ver – Een wandeling. Van Oorschot; € 12,50

Meer over