Serietips

Mindfuck-achtige gedachtekronkels en rauw politiedrama: deze series zijn het kijken waard

Recensent Mark Moorman gidst je door het grote aanbod op de streamingplatforms. Deze week: Russian Doll, We Own This City en The Dropout.

Daan van Acht
We Own This City, te zien op HBO Max. Beeld
We Own This City, te zien op HBO Max.

Dag Mark, je wilde het allereerst hebben over de Netflixserie Russian Doll.

‘Klopt, van die serie is na een ijzersterk, verrassend eerste seizoen nu een tweede seizoen uitgebracht. Die eerste reeks kende een helder concept en draaide om hoofdpersoon Nadia Vulvokov, gespeeld door Natasha Lyonne. In een wredere variant van Groundhog Day, belandt Nadia op haar 36ste verjaardag in een tijdlus: telkens sterft ze en wordt ze wakker op dezelfde plek, het toilet. Ze komt op een gegeven moment een man tegen die hetzelfde overkomt. Waarom maken zij dit mee, wat verbindt hen? De serie geldt als een komedie, maar is tegelijkertijd een filosofisch spel en mooi afgerond verhaal over de zin van het leven.

‘Je kunt je daarom afvragen welk verhaal er nog te vertellen valt in een tweede seizoen, maar goed, die streamingdiensten laten geen enkel succes onbenut. Wederom volgen we Nadia, die een paar jaar ouder is. Zij stapt in de New Yorkse metrolijn 6, die een tijdmachine blijkt te zijn. Niet alleen maakt ze vervolgens een tijdsprong naar het New York van 1982, maar realiseert ze zich ook dat ze is teruggekeerd in het lichaam van haar moeder. Om het nóg ingewikkelder te maken, is haar moeder op dat moment zwanger van haar. Dit is typisch een van de mindfuck-achtige gedachtekronkels waar het seizoen mee vol zit, want bij deze ene tijdsprong blijft het niet.

‘De vraag die vooral speelt: in hoeverre is Nadia het product van haar familiegeschiedenis, en kun je daar nog iets aan veranderen? Tegelijkertijd belandt de man die Nadia in het eerste seizoen tegenkwam óók in een tijdreissituatie. Daarom kun je zeggen: er gebeurt wel heel veel. Toch vind ik dit tweede seizoen dankzij Nadia’s sterke verhaallijn, de goede acteurs en geweldige muziek zeer de moeite waard.’

Waar ben je nog meer enthousiast over?

‘Ik zag op HBO Max de eerste twee afleveringen van politieserie We Own This City, van de makers van The Wire, toch wel een van de beste series ooit gemaakt. In deze nieuwe serie keren we terug naar de Amerikaanse stad Baltimore, ook het decor van The Wire, en staat politiegeweld en corruptie bij het korps centraal.

‘Hoewel ik pas twee afleveringen gezien heb, voel je meteen de ambitie die The Wire ook kenmerkte om een verhaal van alle kanten te vertellen. Er zijn heel veel personages en specifieke taal en procedures worden – in tegenstelling tot de meeste politieseries – niet vereenvoudigd. Je moet je best doen om de onderlinge verhoudingen te volgen. Maar júíst dat realisme, die rauwheid maakt We Own This City zo goed. Ik was meteen verkocht.’

En dan zag je nog The Dropout, over oplichter Elizabeth Holmes.

The Dropout, te bekijken op Disney+, is gebaseerd op de gelijknamige podcast van ABC en gaat over de zaak rond een jonge ondernemer, Elizabeth Holmes. Haar held is Apple-oprichter Steve Jobs en haar ambitie is niet zozeer om de wereld te verbeteren, maar om de nieuwe Steve Jobs te worden. Daar wil ze dan ook alles voor doen. Holmes presenteert als idee een apparaatje dat met een druppel bloed een volledige gezondheidsdiagnose kan geven. Ze richt een bedrijf op, Theranos, en weet dankzij haar overtuiging invloedrijke investeerders binnen te halen. Alleen: dat apparaatje bestáát nog helemaal niet. Op het hoogtepunt is haar bedrijf miljarden waard, en zij dus ook, totdat alles in elkaar klapt. Je krijgt het er spaans benauwd van.

‘Nadat het bedrijf van Holmes als een kaartenhuis instortte, vroegen velen zich af hoe ze al die investeerders om de tuin had weten te leiden. Daar speelt de serie mooi op in. We zien hoe Holmes zich volledig modelleerde naar haar voorbeeld Jobs, een rol die ijzersterk wordt vertolkt door Amanda Seyfried. The Dropout houdt het Amerikaanse zakenleven, en met name de tech-industrie, een enorme spiegel voor: hoe kan een bedrijf dat niets te bieden heeft opeens 9 miljard dollar waard zijn? Heel fascinerend.’

Meer over