Miljoenenveiling voor mobiel bellen vergt pasje

'Houdt u ook zo van hotels?', lacht J. Lintjer in de lobby van het Dorint-hotel in Den Haag. 'Ik kom hier een kopje koffie drinken.' Lintjer, directeur-generaal Financieringen van het ministerie van Financiën, wil maar even kwijt dat híj niet zal zeggen dat de overheid hier de komende dagen misschien...

Van onze verslaggever

René Bogaarts

DEN HAAG

Notaris P. van Dullemen, partner van de landsadvocaat Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn, is donderdag begonnen achttien vergunningen voor mobiele telefonie bij opbod te veilen: een A- en een B-kavel voor de landelijk dekkende netwerken en de kavels één tot en met zestien voor meer regionaal gebruik.

De bieders hebben ieder een kamer op de zwaar bewaakte twaalfde verdieping, die per glazen lift slechts met een speciaal pasje te bereiken is. TelFort, de joint venture van de spoorwegen en British Telecom, heeft er volgens directeur K. van der Meulen 'een mannetje zitten' die contact houdt met de projectgroep in Amsterdam. Maar mobiele aanbieder Libertel is er volgens directeur J. de Wit op volle oorlogssterkte. Adviseurs hebben een mobiele hot line met hun opdrachtgevers.

De druk is groot, want de partijen moesten alleen al gisteren zeker vijf keer hun bod verhogen. De informatie over de andere partijen is summier. Een bode van notaris Van Dullemen haalt de briefjes op: de veilingmeester, wiens naam niet eens bekend is, krijgt niemand te zien.

En het gaat om veel geld. De kavels A en B zullen minimaal driehonderd miljoen gulden per stuk opbrengen. En de 'regionale' DCS-1800-frequenties, die minder capaciteit bieden, maar wel landelijk gebruikt kunnen worden, gaan ook honderden miljoenen kosten.

Alleen al om te mogen bieden hebben de kopers een borgsom van tien miljoen gulden (kavel A en B) of dertigduizend gulden (voor een kleintje) moeten betalen. 'Wie maximale flexibiliteit wenst te hebben', aldus het Aanvraagdocument, 'dient aan te geven dat hij alle vergunningen wenst te verkrijgen.'

Dat zou de totale borg op vijftien miljoen brengen. 'Heel slim van de overheid', moppert een adviseur die anoniem wil blijven. 'We krijgen heel weinig informatie. Als de veilingmeester straks de bel voor een laatste ronde luidt, voelt iedereen zich gedwongen tot het uiterste te gaan om ten minste één kavel binnen te krijgen. Er wordt hier al gepraat over twee miljard. Het is een tombola.'

De vijf bedrijven die een bod willen uitbrengen op een van de landelijke vergunningen, zijn TelFort, Tele Danmark, het Amerikaanse Airtouch, de Duits-Britse combinatie Veba Orange en het met ABN-Amro en Rabobank aangevulde consortium van France Télécom en Deutsche Telekom. KPN en Libertel, die beide al mobiel actief zijn, mogen geen bod uitbrengen op de kavels A en B. Zij bieden, samen met een onbekende groep concurrenten, op de andere kavels.

Op de bovenste verdieping van het hotel houden twee bewakers pottenkijkers die de laatste twee verdiepingen de trap genomen hebben, op afstand. Beneden is het rustig. Een vrouw van Veba Orange, geknield voor een tafeltje, noteert de instructies die ze per mobiele telefoon krijgt. 'Ik mag niets over de veiling meedelen', zegt ze. De vertegenwoordiger van Tele Danmark: 'Het zal eerder weken dan dagen duren. Jammer, want wij willen zo snel mogelijk aan de slag', wil hij alleen kwijt.

TelFort, dat al klanten heeft voor zijn vaste telefoonnet, is er volgens Van der Meulen veel aan gelegen ook een vergunning voor mobiel binnen te halen. 'Omdat we al een vast net hebben, kunnen we heel snel een mobiel net uitrollen. Daar zijn we ook al mee bezig. Klanten hebben we al.'

Meer over