DagboekAlan Bennett (1934)

‘Mijn naam is Barbara en ik ben een alcoholist’

Erik van den Berg deelt dagelijks een opmerkelijk fragment uit zijn verzameling historische dagboeken.

Erik van den Berg
 Alan Bennett in 1982. Beeld Getty Images
Alan Bennett in 1982.Beeld Getty Images

New York, 17 november 1980

Sheperd belt me: of ik zin heb in een theaterbelevenis, om een uur of 7. Lynn voorspelt dat het iets met AA te maken zal hebben, en dat blijkt ook het geval. Een kerkgebouw in een zijstraat van Hudson Street. Drie sprekers achter een tafel met microfoons: een toneeldocent van Rutgers University, Alice, de voorzitter, en Tom, een priester (al zou je dat niet zeggen – en misschien zou God het ook niet geraden hebben). Het zaaltje stroomt vol, evenveel mannen als vrouwen, meer witten dan zwarten, een van de zwarten een politieman in uniform. Iedereen rookt (en rookt en rookt), aan elke stoel een individuele asbak.

Een uitgemergelde vrouw met wit haar staat op: ‘Mijn naam is Barbara en ik ben een alcoholist.’ ‘Hallo Barbara’, zegt iedereen. Barbara doet haar verhaal (onderwijl rokend): black-outs, longontsteking, kwalen.

De priester neemt het woord: hoe hij zo ladderzat was bij de eucharistie dat de gelovigen blij mochten zijn als de hostie in hun mond belandde. Bij de meesten eindigde die in hun oog of oor.

Een voor een staan de anderen op en stellen zich voor: ‘Ik ben Melvin en ik ben een alcoholist.’ Hallo Melvin. ‘Ik ben Todd en ik ben een alcoholist.’ Hallo Todd.

Ten slotte zijn er zo weinig mensen die niet hun getuigenis hebben afgelegd, dat ik me ongemakkelijk begin te voelen (‘Ik ben Alan, ik ben Engels en ik doe dit soort dingen niet’).

Alan Bennett (1934), Engelse toneelschrijver. Ingekort fragment uit Writing Home. Faber & Faber, 1995.

Meer over