PROFIEL

Miguel Wiels, componist van K3, neemt na 248 vrolijke liedjes afscheid (ook van het ‘broebeltaaltje’)

Miguel Wiels. Zijn Songfestivalinzending werd bot afgeserveerd, maar de wraak was 23 jaar lang zoet. Beeld Bas Bogaerts / ID
Miguel Wiels. Zijn Songfestivalinzending werd bot afgeserveerd, maar de wraak was 23 jaar lang zoet.Beeld Bas Bogaerts / ID

De Belgische liedschrijver had een brede klantenkring in de Belgische en Nederlandse tv-wereld. Vorige week kondigde hij zijn vertrek aan als vaste componist voor het trio K3.

Bij zijn afscheid zal de Belgische componist Miguel Wiels zijn herdacht als hoeder van kinderzieltjes, en iemand die de kleuters ’s morgens een uur langer uit de ouderlijke slaapkamer wist te houden. Maar waarschijnlijk ook als wreed liedjesmonster dat de hardnekkigste oorwurmen uit de geschiedenis produceerde, en tot waanzin drijvende meezingmomenten als ‘oya lélé, ik voel mij plots weer zo oya lélé’ en ‘mamasé, mamasá, mama saka mumba’.

Kinderen, van toen en nu, zullen ook ieder op een eigen manier terugblikken op een tijdperk. Sommige kleintjes waren dol op de liedjes van K3, anderen gingen in groep 1 en 2 door de grond omdat ze wéér Kusjesdag moesten zingen. Omdat de juf dat zo’n leuk liedje vond. ‘Ja, het is kusjesdag, kusjesdag, kusjesdag, kusjesdag, ja, vandaag is kusjesdag.’ En dan huilend naar huis.

Hij had genoeg gecomponeerd en geschreven, liet Wiels vorige week weten op zijn Instagram-account. Omdat je in het genre van het jubelende kleuterlied op enig moment alles wel zo’n beetje geschreven hebt, en dreigt weg te zakken in het zuigende moeras der herhaling. Maar je kunt van Wiels wel zeggen dat hij zich kranig heeft opgesteld als componist van kindertunes. Alleen al voor de meidengroep K3, boegbeeld van de Belgische Studio 100, schreef hij gedurende 23 jaar 248 liedjes en 22 albums – de ‘meiden’ uit de originele K3-bezetting groeiden onder zijn liedjesbewind uit tot dames van middelbare leeftijd. En daar kunnen we nog een waslijst aan extreem vrolijke melodieën voor de programma’s Samson en Gert, Mega Mindy en Prinsessia bij optellen.

Tv-shows

Miguel Wiels, geboren te Sint-Amandsberg in 1972, begon zijn carrière in Nederland en wel bij het Tros-programma De Parade der Besten. Die talentenjacht was geen lang leven beschoren maar in 1988 greep de jonge Wiels er zijn kans, achter de piano, als een soort Belgische Richard Clayderman. Hij werd gespot door een vage ‘manager’, die hem een beroerd contract in de maag splitste waar Wiels nog jaren last van bleef houden. Maar Wiels ontworstelde zich aan de ellende door zich vooral te storten op nieuw tv-werk. Hij werd bijvoorbeeld de vaste pianist van de Belgische acteur en zanger Koen Crucke, en trad in die rol ook op voor tv-shows. En later speelde Wiels onophoudelijk met Paul de Leeuw, voor talloze programma’s.

Maar in 1998 brak hij door als componist. Wiels had al drie jaar een eigen liedje in zijn muziekarchief zitten: het gemeen plakkerige Heyah Mama. Omdat hij zelf niet echt kon zingen leurde hij ermee bij een reeks vocalisten, die er toch weinig in zagen. Welke Belgische (of Nederlandse) zangers zijn toekomstige hit afsloegen, dat weigert Wiels te onthullen. Maar uiteindelijk ging een net opgerichte meidengroep, die een soort Belgische Spice Girls moest worden, met de bokaal aan de haal.

Songfestival

Het trio K3 nam Heyah Mama af van Wiels en stuurde het nummer in 1999 in als Belgische kandidaat voor het Songfestival. Maar de tune werd door de jury bot afgeserveerd. De wraak voor K3 en Wiels was zoet: het liedje werd na de Songfestivalmislukking een gigantische zomerhit, die eerst een verwoestend spoor door de Belgische charts trok en daarna ook de Nederlandse Top-40 omploegde.

Daarna kreeg de oprichter van K3, de Belgische radio-dj Niels William, het lucratieve idee zijn meidenband om te vormen tot kinderliedjestrio. Hij vroeg Wiels als vaste componist en wat volgde, is tv- en popgeschiedenis. K3 werd een krankzinnig populair zangfenomeen, met tv-programma’s en theatershows voor de allerkleinsten en een eindeloze loopbaan in de afspeellijsten van lagere scholen en kinderdagverblijven.

Hoewel volgens huiscomponist Wiels altijd een dubbele boodschap in de muziek verstopt zat, om het ook voor volwassen luistervinken amusant te houden. Dat zat hem in het onbegrijpelijke ‘broebeltaaltje’, zoals Wiels dat zelf eens noemde. ‘Voor iemand met een dirty mind of een goede verstaander zit er altijd iets leuks in. Maar het zal nooit aanstootgevend zijn voor kinderen’, zei hij vijf jaar geleden in het Belgische interviewmagazine Intervista. De tekstuele dubbelzinnigheid was volgens Wiels de verdienste van de schrijver Alain Vande Putte, die decennialang de juiste woorden zocht bij de weliswaar opgewekte, maar voor velen toch ook onverdraaglijke muziek van Wiels.

Afscheidsbericht

De componist kreeg een brede klantenkring in het Belgische televisieland, en vooral de kinder-tv-producent Studio 100. Hij schreef liedjes voor de kindersuperheld Free Souffriau alias Mega Mindy, met wie hij in 2010 ook trouwde. Wiels verdiende uitstekend aan zijn kinderrepertoire, en hoefde al enige tijd niet meer ‘om den brode’ te werken. In 2016 zei hij al dat hij graag eens iets anders wilde gaan doen, iets in de voetballerij of zo.

Vorige week hield hij zich aan zijn afspraak en nam hij afscheid van K3. ‘Dankjewel publiek, voor een fantastische ride die 23 jaar duurde’, schreef hij op Instagram. En al zal zijn besluit door sommigen met applaus zijn verwelkomd, er vloeiden ook tranen. ‘Merci voor een heerlijke jeugd’, schreef iemand met gepast sentiment onder Wiels’ afscheidsbericht.

Drie keer meezingen met K3:

Uit Heya mama:

‘Heyo, heyah mama di heyo, heyah mama di heyo, hé héhé hé héhé héhé’

Uit Eyo:

‘Eyo (eyo), eyo, eyo (eyo, eyo), e-e-e-e-e-e-eyo (e-e-e-e-e-e-eyo)’

Uit Handjes draaien:

‘Handjes draaien, handjes draaien, handjes draaien, alle kindjes op de wereld doen me na, aha aha aha aha.’