Review

Mich maakt puntig en goed geslepen gitaarpop

De Amsterdamse band Mich ontstond bij toeval uit andere bands (Aux Raus, Le Le) en speelt live in een andere bezetting dan op de plaat.

Het geluid van Mich refereert aan de vroege jaren tachtig. Beeld
Het geluid van Mich refereert aan de vroege jaren tachtig.Beeld

Concerten moeten het zonder gitarist Piet Parra doen; hij blijft als een soort Brian Wilson alleen als componist aan de band verbonden. Lastig, want laat nu net zijn gitaar het mooist zijn aan de sound van Mich.

Mich (***), Mich.
Excelsior/V2.

Dat geluid refereert aan de vroege jaren tachtig, vooral dankzij de typische new-wavestem van Bastiaan Bosma. Maar in combinatie met de sprankelende gitaar (denk The Feelies of, recentelijker, Real Estate) klinkt het allemaal fris en ook meeslepend, zeker als Parra zijn gitaar in een The Cure-straaljagermodus zet.

Een dozijn liedjes vliegen er op dit album in nog geen half uur voorbij. Puntig en goed geslepen gitaarpop, die soms melancholiek klinkt maar altijd toch steeds iets opbeurends heeft.

Meer over